Леанід Іовіч Гайдай

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леанід Іовіч Гайдай
Леонид Гайдай, 1941 год.jpg
Дата нараджэння: 30 студзеня 1923(1923-01-30)[1][2][3]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 19 лістапада 1993(1993-11-19)[1][2][3] (70 гадоў)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Грамадзянства:
Жонка: Ніна Паўлаўна Грабяшкова
Адукацыя:
Прафесія: кінарэжысёр, сцэнарыст, акцёр, рэжысёр
Кірунак: камедыя
Узнагароды:
ордэн Айчыннай вайны I ступені медаль «За баявыя заслугі» медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Трыццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Сорак гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «Ветэран працы» юбілейны медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР» юбілейны медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР» юбілейны медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
народны артыст СССР Народны артыст РСФСР Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР Дзяржаўная прэмія РСФСР імя братоў Васільевых
IMDb: nm0301145
Commons-logo.svg Леанід Іовіч Гайдай на ВікіСховішчы

Леані́д Іовіч Гайда́й (руск.: Леонид Иович Гайдай; 30 студзеня 1923, г. Свабодны Амурскай вобласці — 19 лістапада 1993, Масква) — савецкі і расійскі кінарэжысёр, сцэнарыст, акцёр, Народны артыст РСФСР (1974), Народны артыст СССР (1989).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў тэатральную студыю пры Іркуцкім абласным драматычным тэатры (1947), Усесаюзны дзяржаўны інстытут кінематаграфіі (1955).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў у жанры сатырычнай камедыі. Майстар эксцэнтрыкі, гратэску, пародыі. Яго фільмы адметныя лёгкасцю, дасціпнасцю і адточаным рытмам: «Пёс Барбос і незвычайны крос» (кінаальманах «Зусім сур’ёзна», 1961), «Самагоншчыкі» (1962), «Дзелавыя людзі» (1963), «Аперацыя „Ы“ і іншыя прыгоды Шурыка» (1965), «Каўказская палонніца» (1967), «Брыльянтавая рука» (1969), «12 крэслаў» (1971), «Іван Васілевіч мяняе прафесію» (1973), «Спортлато-82» (1982), «Прыватны дэтэктыў, або Аперацыя „Кааперацыя“» (1990), «На Дзерыбасаўскай добрае надвор’е, ці На Брайтан-Біч ізноў ідуць дажджы» (1992). Аўтар ці сааўтар сцэнарыяў сваіх фільмаў.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Ганаровыя званні

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #119084279 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 Leonid Gaidai // Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000 Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]