Летнія Алімпійскія гульні 2016

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
XXXI летнія Алімпійскія Гульні
Rio 2016 logo.svg
Горад-арганізатар Рыа-дэ-Жанэйра
Краіны-ўдзельніцы 205 (ацэнка)
Колькасць атлетаў 12 500 (ацэнка)
Разыгрываецца медалёў 297
Цырымонія адкрыцця 5 жніўня
Адкрываў
Цырымонія закрыцця 21 жніўня
Алімпійскі агонь
Алімпійская клятва
Стадыён Маракана

Гульні XXXI Алімпіяды (англ.: Games of the XXXI Olympiad, фр.: Jeux de la XXXIe Olympiade, парт.: Jogos da XXXI Olimpíadae), часцей званыя летнія Алімпійскія гульні 2016 (англ.: 2016 Summer Olympics, фр.: Jeux Olympiques d'été de 2016, парт.: Jogos Olímpicos de Verão de 2016), праходзілі з 5 па 21 жніўня 2016 года ў Рыа-дэ-Жанэйра, Бразілія. Гэта былі першыя Алімпійскія гульні, якія праходзілі ў Паўднёвай Амерыцы.


Выбар горада[правіць | правіць зыходнік]

Дзяўчынка дадае свой подпіс у падтрымку кандыдатуры Рыа-дэ-Жанейра на правядзенне алімпійскіх гульняў 2016 года (студзень 2009 года).
Члены бразільскай дэлегацыі святкуюць абранне Рыа-дэ-Жанейра (кастрычнік 2009 года).

13 верасня 2007 года 7 гарадоў падалі заяўкі на правядзенне летніх Алімпійскіх гульняў і Параалімпійскіх гульняў 2016 года[1]. 14 верасня ўсе яны былі прызнаны Міжнародным алімпійскім камітэтам, стаўшы гарадамі-заяўнікамі[2]. 4 чэрвеня 2008 года ў ходзе сустрэчы ў Афінах (Грэцыя) Выканаўчы савет МАК адабраў чацвёрку наймацнейшых прэтэндэнтаў, якія сталі гарадамі-кандыдатамі: Чыкага (ЗША), Мадрыд (Іспанія), Рыа-дэ-Жанейра (Бразілія) і Токіа (Японія)[3][4]. Астатнія прэтэндэнты, гарады Баку (Азербайджан), Доха (Катар) і Прага (Чэхія), не патрапілі ў спіс кандыдатаў[5].

Чатыры гарады-кандыдаты былі вызначаны пасля дэталёвага вывучэння партфеляў заяўнікаў, якія паступілі ў рабочую групу МАК 14 студзеня 2008 года[6], а 11 лютага 2009 года чатыры кандыдаты падалі ў МАК пашыраныя партфелі[7]. Ацэначная камісія МАК прааналізавала іх і ажыццявіла выязныя праверкі ў Чыкага (4–7 красавіка 2009), Токіа (16–19 красавіка 2009), Рыа-дэ-Жанейра (27 красавіка–2 мая 2009) і Мадрыдзе (5–8 мая 2009)[8]. За месяц да выбараў горада, 2 верасня 2009 года, ацэначная камісія пад кіраўніцтвам Наваль Эль-Мутавакель выпусціла сваю справаздачу[9][10].

2 кастрычніка 2009 года ў Капенгагене (Данія) у прыстунасці кіраўнікоў дзяржаў усіх чатырох гарадоў-кандыдатаў адбылася 121-я сесія МАК[11]. У прэзентацыі кандыдатаў, якая адбывалася ў Бэла-цэнтры, прымалі ўдзел такія знакамітасці, як кароль Іспаніі Хуан Карлас I, актрыса Опра Уінфры і былы футбаліст Пеле[12][13]. Галасаванне адбывалася ў тры раунды вычарпальнага выбарчага працэсу. У першым раундзе выбыў Чыкага, у другім — Токіа[14][15].

Рыа-дэ-Жанейра перамог Мадрыд у апошнім туры, атрымаўшы 66 галасоў супраць 32 і права на правядзенне летніх Алімпійскіх гульняў і Параалімпійскіх гульняў 2016 года[16][17]. Бразілія стала першай партугаламоўнай краінай, а Рыа-дэ-Жанейра — першым горадам Паўднёвай Амерыкі, які прымаў летнія Алімпійскія гульні[18]. Афіцыйную заяву аб перамозе бразільскага горада на шырока транслюемай цырымоніі зрабіў прэзідэнт МАК Жак Раге[19]. Працяглая і інтэнсіўная барацьба за права прымаць гульні, якая лічыцца адной з самых упартых у гісторыі, была азмрочана скандаламі і спрэчкамі, такімі як шпіянаж, расізм і апазіцыйныя рухі[20].

Вынікі галасавання[21]
Горад НАК Раунд 1 Раунд 2 Раунд 3
Рыа-дэ-Жанейра Сцяг Бразіліі Бразілія 26 46 66
Мадрыд Сцяг Іспаніі Іспанія 28 29 32
Токіа Сцяг Японіі Японія 22 20
Чыкага Сцяг ЗША ЗША 18

Віды спорту[правіць | правіць зыходнік]

У праграме Алімпійскіх гульняў 28 відаў спорту:

Алімпійскія аб'екты[правіць | правіць зыходнік]

Алімпійскія аб'екты на карце Рыа-дэ-Жанэйра

Зона Маракана[правіць | правіць зыходнік]

  • Стадыён «Маракана» — футбол
  • Спартыўная зала «Мараканазынню» — валейбол
  • Самбадрома Маркіза дэ Сапукаі — стральба з лука, марафон
  • Алімпійскі стадыён Жуана Авеланжа — лёгкая атлетыка

Зона Капакабана[правіць | правіць зыходнік]

  • Стадыён Капакабана — валейбол
  • Возера «Лагоа Радрыгу да Фрэйтас» — веславанне
  • Марына да Глорыя — ветразевы спорт
  • Парк Фламенга — ровар на шашы, хадзьба
  • Форт Капакабана — трыятлон, плаванне

Зона Бара[правіць | правіць зыходнік]

  • Алімпійская арэна Рыа — гімнастіка
  • Алімпійская плавальная зала — плаванне, сінхроннае плаванне
  • Водны парк Марыя Ленк — скачкі ў ваду, воднае пола
  • Алімпійскі веладром — ровар на трэку
  • Алімпійскі тэннісный цэнтр — тэніс
  • Алімпійскі хакейны цэнтр — хакей на траве
  • Алімпійскі цэнтр — баскетбол, барацьба, дзюдо, тэквандо, гандбол
  • Рыацэнтра — бадмінтон, бокс, настольны тэніс, цяжкая атлетыка

Зона Дэадору[правіць | правіць зыходнік]

  • Арэна Дэадору — фехтаванне, сучаснае пяціборства (фехтаванне)
  • Нацыянальны коннаспартовы цэнтар — конны спорт
  • Нацыянальны тыр Рыа — стральба
  • Стадыён «Дэадору» — сучаснае пяціборства («камбайн», конны спорт)
  • Пішына Дэадору — сучаснае пяціборства (плаванне)
  • Алімпійскі белаводны стадыён — слалам на байдарках і каноэ
  • Алімпійскі ВМХ-трэк — ВМХ
  • Алімпійская траса маўнтынбайку — маўнтынбайк

Удзельнікі[правіць | правіць зыходнік]

Краіны[правіць | правіць зыходнік]

Азія Акіянія Амерыка Афрыка Еўропа
44 краіны 17 краін 41 краіна 54 краіны 49 краін

Незалежныя алімпійскія спартсмены[правіць | правіць зыходнік]

Алімпійская зборная бежанцаў[правіць | правіць зыходнік]

Каляндар[правіць | правіць зыходнік]

ЦА Цырымонія адкрыцця Спаборніцтвы 1 Фіналы спаборніцтваў ЦЗ Цырымонія закрыцця
Жнівень 3
Сер
4
Чац
5
Пят
6
Суб
7
Няд
8
Пан
9
Аўт
10
Сер
11
Чац
12
Пят
13
Суб
14
Няд
15
Пан
16
Аўт
17
Сер
18
Чац
19
Пят
20
Суб
21
Няд
Узнагароды
Цырымоніі (адкрыцця/закрыцця) ЦА ЦЗ
Акадэмічнае веславанне 2 4 4 4 14
Бадмінтон 1 1 2 1 5
Барацьба 2 2 2 3 3 2 2 2 18
Баскетбол 1 1 2
Бокс 1 1 1 1 1 1 3 4 13
Валейбол 1 1 1 1 4
Веславанне на байдарках і каноэ 1 1 2 4 4 4 16
Парусны спорт 2 2 2 2 2 10
Воднае пола 1 1 2
Гандбол 1 1 2
Гімнастыка 1 1 1 1 1 1 4 3 3 1 1 18
Гольф 1 1 2
Дзюдо 2 2 2 2 2 2 2 14
Конны спорт 2 1 1 1 1 6
Лёгкая атлетыка 3 5 4 5 5 4 6 7 7 1 47
Настольны тэніс 1 1 1 1 4
Плаванне 4 4 4 4 4 4 4 4 1 1 34
Веласіпедны спорт 1 1 2 1 2 2 1 1 3 2 1 1 18
Рэгбі-7 1 1 2
Скачкі ў ваду 1 1 1 1 1 1 1 1 8
Стралковы спорт 2 2 2 1 2 1 2 2 1 15
Стральба з лука 1 1 1 1 4
Сучаснае пяціборства 1 1 2
Сінхроннае плаванне 1 1 2
Трыятлон 1 1 2
Тэквандо 2 2 2 2 8
Тэніс 1 1 3 5
Футбол 1 1 2
Фехтаванне 1 1 1 1 2 1 1 1 1 10
Хакей на траве 1 1 2
Цяжкая атлетыка 1 2 2 2 2 2 1 1 1 1 15
Узнагароды 12 14 14 15 20 19 24 21 22 17 25 16 23 22 30 12 306
Жнівень 3
Сер
4
Чац
5
Пят
6
Суб
7
Няд
8
Пан
9
Аўт
10
Сер
11
Чац
12
Пят
13
Суб
14
Няд
15
Пан
16
Аўт
17
Сер
18
Чац
19
Пят
20
Суб
21
Няд
Узнагароды

Медальны залік[правіць | правіць зыходнік]

Срэбны прызёр у цяжкай атлетыцы беларус Вадзім Стральцоў (злева) разам з пераможцам Сахрабам Марадзі і бронзавым прызёрам Аўрымасам Дзідзбалісам.
Vista-xmag.png Асноўны артыкул: Медальны залік на летніх Алімпійскіх гульнях 2016
Месца Краіна Золата Срэбра Бронза Усяго
1 Сцяг ЗША Злучаныя Штаты Амерыкі 46 37 38 121
2 Сцяг Вялікабрытаніі Вялікабрытанія 27 23 17 67
3 Сцяг Кітая Кітай 26 18 26 70
4 Сцяг Расіі Расія 19 18 19 56
5 Сцяг Германіі Германія 17 10 15 42
6 Сцяг Японіі Японія 12 8 21 41
7 Сцяг Францыі Францыя 10 18 14 42
8 Сцяг Паўднёвай Карэі Паўднёвая Карэя 9 3 9 21
9 Сцяг Італіі Італія 8 12 8 28
10 Сцяг Аўстраліі Аўстралія 8 11 10 29
11 Сцяг Нідэрландаў Нідэрланды 8 7 4 19
12 Сцяг Венгрыі Венгрыя 8 3 4 15
13 Сцяг Бразіліі Бразілія* 7 6 6 19
14 Сцяг Іспаніі Іспанія 7 4 6 17
15 Сцяг Кеніі Кенія 6 6 1 13
16 Сцяг Ямайкі Ямайка 6 3 2 11
17 Сцяг Харватыі Харватыя 5 3 2 10
18 Сцяг Кубы Куба 5 2 4 11
19 Сцяг Новай Зеландыі Новая Зеландыя 4 9 5 18
20 Сцяг Канады Канада 4 3 15 22
...
40 Сцяг Беларусі Беларусь 1 4 4 9
...
Увогуле (87 каманд) 307 307 360 974

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  1. Seven Applicant NOCs/Cities for the 2016 Games. International Olympic Committee (September 14, 2007). Праверана 2 сакавіка 2010.
  2. 7 Applicant NOCs/Cities for the 2016 Olympic Games. International Olympic Committee (September 14, 2007). Праверана 2 сакавіка 2010.
  3. Four cities to compete to host the 2016 Olympic Games. International Olympic Committee (June 4, 2008). Праверана 2 сакавіка 2010.
  4. Four on 2016 Olympics short list , BBC (June 4, 2008). Праверана 2 сакавіка 2010.
  5. 2016 Olympic Bid Short List Preview. GamesBids (June 3, 2008). Праверана 2 сакавіка 2010.
  6. All seven 2016 Applicant Cities return responses. International Olympic Committee (January 14, 2008). Праверана 2 сакавіка 2010.
  7. Candidature Procedure 2016 – All four candidate cities submit their files to the IOC. International Olympic Committee (February 12, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  8. 2016 Evaluation Commission: Dates of visits to Candidate Cities. International Olympic Committee (October 23, 2008). Праверана 2 сакавіка 2010.
  9. IOC Releases 2016 Olympic Report. Around the Rings (September 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  10. IOC announces composition of 2016 Evaluation Commission. International Olympic Committee (September 18, 2008). Праверана 2 сакавіка 2010.
  11. Rio to stage 2016 Olympic Games , BBC (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  12. The 2016 Bid Process Explained. International Olympic Committee (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  13. Obama 2016 In Copenhagen - What Bid?. GamesBids (October 1, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  14. The Olympic Bid Vote – Ballot By Ballot Results. GamesBids (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  15. Olympic Host City Selection Voting Procedures. GamesBids (October 1, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  16. Rio de Janeiro Elected As 2016 Host City. International Olympic Committee (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  17. Olympics affirms Brazil's rise, Lula's legacy , Reuters (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  18. Macur, Juliet. Rio Wins 2016 Olympics in a First for South America , The New York Times (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  19. Rio de Janeiro to host 2016 Olympics , CNN (October 2, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  20. 2016 Olympic Bid Timeline – How We Got Here. GamesBids (October 1, 2009). Праверана 2 сакавіка 2010.
  21. Past Bid Results. GamesBids.com. Праверана 31 кастрычніка 2015.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons