Леў Якаўлевіч Рохлін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леў Якаўлевіч Рохлін
сцяг
Дэпутат Дзяржаўнай думы Расіі II склікання
16 студзеня 1996 — 2 ліпеня 1998
Пераемнік: генерал-маёр Сідзякін
 
Нараджэнне: 6 чэрвеня 1947({{padleft:1947|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:6|2|0}})
Аральск, Казахская ССР, СССР
Смерць: 2 ліпеня 1998({{padleft:1998|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:2|2|0}}) (51 год)
вёска Клокава Нара-Фамінскі раён, Маскоўская вобласць, Расія
Пахаванне: на Траекураўскіх могілках
Бацька: Якаў Львовіч Рохлін
Маці: Ксенія Іванаўна Рохліна (народжаная Ганчарова)
Жонка: Тамара Паўлаўна Рохліна
Дзеці: дачка і сын
 
Ваенная служба
Званне:
Генерал-лейтэнант
Бітвы: Афганская вайна
Першая чачэнская вайна:
 
Узнагароды:
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль За адрозненне ў вайсковай службе 1 ступені
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
За бездакорную службу 2 ступені
За бездакорную службу 3 ступені
International soldier rib.png
Ордэн Чырвонага Сцяга (Афганістан)
Медаль «Ад удзячнага афганскага народа», Афганістан

Леў Якаўлевіч Рохлін (6 чэрвеня 1947, Аральск3 ліпеня 1998, Нара-Фамінскі раён, Маскоўская вобласць) — расійскі палітычны і ваенны дзеяч, дэпутат Дзяржаўнай Думы РФ 2-га склікання, старшыня Камітэта Дзяржаўнай Думы РФ па абароне (1996—1997), генерал-лейтэнант.

У 1970 годзе скончыў Ташкенцкае вышэйшае агульнавайсковое каманднае вучылішча, як і ўсе наступныя навучальныя ўстановы, з адзнакай. Затым служыў у групе савецкіх войскаў у Германіі горад Вурцэн. Паступіў у Акадэмію імя Фрунзэ, пасля яе заканчэння служыў у Запаляр'і, а таксама ў Ленінградскім, Туркестанскім, Закаўказскім ваенных акругах.

У 1982—1984 гадах праходзіў службу ў Афганістане, двойчы быў паранены (апошні раз — у кастрычніку 1984 года, пасля чаго быў эвакуіраваны ў Ташкент). Быў камандзірам 860-га мотастралковага палка. У красавіку 1983 года Рохлин быў зняты з пасады за няўдалую, па меркаванню камандавання, ваенную аперацыю, і прызначаны намеснікам камандзіра. Менш чым праз год Рохлин быў адноўлены ў пасады. Затым камандаваў палком, дывізіяй.

З адзнакай скончыў Акадэмію Генеральнага штаба ў 1993 годзе. З чэрвеня 1993 года быў камандзірам Валгаградскага 8-га Гвардзейскага ваеннага корпуса і начальнікам Валгаградскага гарнізона.

З 1 снежня 1994 года па люты 1995 года ўзначальваў Паўночную групоўку федэральных войскаў у Чачні. Пад яго кіраўніцтвам здзяйсняўся захоп шэрагу раёнаў Грознага, у тым ліку прэзідэнцкага палаца.

3 верасня 1995 года на II з'ездзе руху «Наш дом — Расія» Леў Рохлін заняў трэцяе месца ў спісе НДР. У снежні 1995 года Леў Рохлин быў абраны дэпутатам Дзяржаўнай Думы РФ 2-га склікання па федэральным спісе выбарчага руху «Наш дом — Расія». У студзені 1996 года Лёваў Рохлин уступіў у члены фракцыі «Наш дом — Расія». Быў абраны старшынёй камітэта Дзяржаўнай Думы па абароне.

З верасня 1997 года ўзначальваў створаны ім палітычны «Рух у падтрымку арміі, абароннай прамысловасці і ваеннай навукі». 9 верасня 1997 года выйшаў з руху «Наш дом — Расія», у канцы верасня са складу фракцыі «НДР», пакінуў пост старшыні Камітэта па абароне.

У ноч са 2 ліпеня на 3 ліпеня 1998 года быў знойдзены забітым на ўласным лецішчы ў вёсцы Клокава Нара-Фамінскага раёна Маскоўскай вобласці. Генпракуратура абвінаваціла яго жонку Тамару Паўлаўну Рохліну, якая першапачаткова прызналася ў зробленым. Пазней змяніла свае сведчанні, заявіўшы, што абгаварыла сябе пад ціскам і з страху за сваю сям'ю. Нарэшце была апраўдана.

Існуе версія забойства генерала Рохліна па загаду рускійскіх улад, за тое, шта ён рыхтаваў выступленне супраць дзеючай улады расійскіх сілавікоў.

Шаблон:Афганская вайна Шаблон:Чачэнскія войны