Лінейныя караблі тыпу «Дзюнкерк»

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лінейныя крэйсеры тыпу «Дзюнкерк»
Dunkerque-classe croiseur de bataille
Лінейны карабель «Дзюнкерк» на выпрабаваннях
Лінейны карабель «Дзюнкерк» на выпрабаваннях
Праект
Краіна
Папярэдні тып тып «Ліён»
Наступны тып тып «Рышэльё»
Пабудавана 2
Адпраўлена на злом 2
Асноўныя характарыстыкі
Водазмяшчэнне стандартнае
«Дзюнкерк» — 26 500 т,
«Страсбур» — 27 300 т
поўнае
«Дзюнкерк» — 34 884 т,
«Страсбур» 36 380 т
Даўжыня 209/215,1 м
Шырыня 31,1 м
Асадка 9,6 м
Браніраванне «Дзюнкерк»
галоўны пояс — 225 мм;
пераборка — 50 мм;
галоўная палуба — 130…115 мм;
ніжняя палуба — 40…50 мм;
вежы ГК 330 мм (лоб), 250 мм (бок), 150 мм (дах);
барбеты — 310 мм;
4-гарматныя вежы 130-мм гармат — 130 мм (лоб), 90 мм (дах);
рубка — 270 мм
«Страсбур»
галоўны пояс — 283 мм;
пераборка — 50 мм;
галоўная палуба — 130…115 мм;
ніжняя палуба — 40…50 мм;
вежы ГК 360 мм (лоб), 250 мм (бок), 160 мм (дах);
барбеты — 340 мм;
4-гарматныя вежы 130-мм гармат — 130 мм (лоб), 90 мм (дах);
рубка — 270 мм
Рухавікі 4 ТЗА Parsons
Магутнасць «Дзюнкерк» — 110 960 к.с.,
«Страсбур» — 112 000 к.с.
Рухавік 4 шрубы
Хуткасць ходу 29,5 вузлоў (54,6 км/г)
Далёкасць плавання 16 400 марскіх міль на 17 вузлах
Экіпаж «Дзюнкерк» — 1381 чалавек,
«Страсбур» — 1302 чалавека
Узбраенне
Артылерыя 2×4 — 330-мм/52,
3×4 і 2×2 — 130-мм/45
Зенітная артылерыя 5×2 — 37-мм/50,
8×2 — 13,2-мм кулямёты
Авіяцыйная група 1 катапульта, 3 гідрасамалёты[заўв. 1]
«Дзюнкерк»

Лінейныя караблі тыпу «Дзюнкерк» — тып лінкараў французскага флоту часоў Другой сусветнай вайны. Пабудавана два караблі: «Дзюнкерк» (фр.: Dunkerque) і «Страсбур» (фр.: Strasbourg).

Караблі гэтага тыпу, пабудаваныя ў 1930-х гадах, сталі першымі хуткаходнымі лінкарамі. «Дзюнкерк», спраектаваны для барацьбы з нямецкімі «кішэннымі лінкарамі» тыпу «Дойчланд», будаваўся ва ўмовах абмежаванняў Вашынгтонскага пагаднення і жорсткай эканоміі сродкаў. У сувязі з гэтым стандартнае водазмяшчэнне «Дзюнкерка» склала 26 500 т, што менш за ліміт у 35 000 доўгіх тон, усталяванага Вашынгтонскім дагаворам. Асаблівасцю «Дзюнкерка» было арыгінальнае размяшчэнне артылерыі галоўнага калібра — восем 330-мм гармат былі размешчаны ў дзвюх чатырохгарматных вежах, устаноўленых у насавым ускрайку.

Пасля зробленай Італіяй заявы аб будаўніцтве лінкараў тыпу «Літорыа» са стандартным водазмяшчэннем 35 000 т, парламент Францыі вылучыў сродкі на будаўніцтва другога лінкара — «Страсбура». Браніраванне «Страсбура» было ўзмоцнена для супрацьстаяння больш магутным гарматам новых італьянскіх лінкараў.

З пачаткам Другой сусветнай вайны «Дзюнкерк» і «Страсбур» разам з караблямі Брытанскага Каралеўскага флоту ахоўвалі марскія шляхі ў Атлантыку ад нямецкіх рэйдараў. Пасля капітуляцыі Францыі лінкары знаходзіліся ў Мерс-эль-Кебіры. Брытанцы асцерагаліся, што новыя французскія караблі могуць патрапіць у рукі нацысцкай Германіі ці Італіі, што змяніла б баланс сіл на Міжземным моры. Да Мерс-эль-Кебіра была выслана моцная брытанская эскадра з ультыматумам. Спроба прымусіць французаў перайсці порты, якія кантраляваліся саюзнікамі, ці затапіць караблі была няўдалай, і брытанцы адкрылі агонь па караблях Французскага флоту, якія стаялі ў порце. «Страсбур» прарваў блакаду і перайшоў у Тулон. «Дзюнкерк» не змог прарвацца, быў пашкоджаны артылерыйскім агнём і сеў на грунт, але пасля рамонту таксама быў пераведзены ў Тулон. Там у лістападзе 1942 года абодва лінкары і былі затоплены французскімі экіпажамі каб пазбегнуць захопу немцамі.

Спецыялістамі лінкары тыпу «Дзюнкерк» ацэньваюцца вельмі неадназначна. Гэтыя караблі добра глядзеліся на фоне лінкараў часоў Першай сусветнай вайны, але пры параўнанні з пазнейшымі хуткаходнымі лінкарамі, такімі як «Літорыа», «Бісмарк» і «Аёва», лінкары тыпу «Дзюнкерк» валодалі занадта малым калібрам гармат і слабым браніраваннем. Некаторыя спецыялісты адзначаюць, што, дзякуючы высокай хуткасці і параўнальна магутнаму ўзбраенню, паводле канцэпцыі іх хутчэй можна аднесці да лінейных крэйсераў.

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Усе звесткі прыводзяцца на верасень 1939 года.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

На рускай мове
  • Балакин С. А., Дашьян А. В. и др. Линкоры Второй мировой. Ударная сила флота. — М.: Коллекция, Яуза, ЭКСМО, 2005. — (Арсенал Коллекция). — 3 000 экз. — ISBN 5-699-18891-6.
  • Патянин С. В. Авианосец «Арк Ройал». — Приложение к журналу «Моделист-конструктор». — М. — («Морская коллекция» № 4(40)/2001).
  • Сулига С. Линкоры «Дюнкерк» и «Страсбург». — М.: Цитадель, 1995. — 32 с. — ISBN 978-0-00-332278-0.
  • Сулига С. «Ришелье» и «Жан Бар». — М.: Цитадель, 1995. — 32 с.
На англійскай мове
На французскай мове
  • Robert Dumas. Les cuirassés Dunkerque et Strasbourg. — Nantes: Marine Éditions, 2001. — ISBN 978-2-909675-75-6.

Шаблон:Лінкары Францыі Шаблон:Караблі ВМС Францыі ў 1922-1945