Малкальм Тэрнбул

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Малкальм Тэрнбул
англ.: Malcolm Turnbull
Malcolm Turnbull 2014.jpg
сцяг
29-ы Прэм'ер-міністр Аўстраліі
15 верасня 2015 — 24 жніўня 2018
Папярэднік: Тоні Эбат
Пераемнік: Скот Морысан
сцяг
33-і Кіраўнік Ліберальнай партыі Аўстраліі
14 верасня 2015 — 24 жніўня 2018
Папярэднік: Тоні Эбат
Пераемнік: Скот Морысан
сцяг
31-ы Кіраўнік Ліберальнай партыі Аўстраліі
16 верасня 2008 — 1 снежня 2009
Папярэднік: Брэндан Нэльсан
Пераемнік: Тоні Эбат
 
Партыя: Ліберальная партыя Аўстраліі
Адукацыя:
Дзейнасць: журналіст, палітык, прадпрымальнік, адвакат, investment banker
Месца працы:
Веравызнанне: каталіцтва
Нараджэнне: 24 кастрычніка 1954(1954-10-24) (63 гады)
Бацька: Bruce Turnbull[d]
Маці: Coral Lansbury[d]
Жонка: Lucy Turnbull[d]
 
Сайт: malcolmturnbull.com.au
 
Узнагароды:
Centenary Medal

Малкальм Бліг Тэрнбул (англ.: Malcolm Bligh Turnbull; нар. 24 кастрычніка 1954, Сідней, Аўстралія) — аўстралійскі палітычны дзеяч. Прэм'ер-міністр Аўстраліі з 15 верасня 2015 года па 24 жніўня 2018 года[4]. У 20082009 гадах і з 14 верасня 2015 года па 24 жніўня 2018 лідар Ліберальнай партыі Аўстраліі і кіраўнік апазіцыі ў парламенце (2008—2009).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Малькальм Тэрнбул нарадзіўся ў найбуйнейшым аўстралійскім горадзе Сідней у кастрычніку 1954 года. Вучыўся ў Аўстраліі і Вялікабрытаніі.

Член парламента Аўстраліі з 2004 года ад акругі Уэнтворс (Новы Паўднёвы Уэльс). У студзені-снежні 2007 года міністр аховы навакольнага асяроддзя. З 18 верасня 2013 года міністр сувязі[5].

На ўнутрыпартыйных выбарах 14 верасня 2015 абышоў дзеючага кіраўніка ўрада Эбата і зноў узначаліў ліберальную партыю[6]. На наступны дзень ён уступіў пасаду кіраўніка ўрада[7].

Прэм’ер-міністр Аўстраліі Малькальм Тэрнбул паабяцаў правесці рэферэндум аб ЛГБТ-шлюбах да канца 2016 года ў выпадку, калі яго кааліцыя ўтрымае парламенцкую большасць пасля выбараў (якія адбыліся 2 ліпеня 2016 года)[8].

24 жніўня 2018 года Пітэр Датан[en] аспрэчыў лідарства Тэрнбула і адбыліся выбары, у якіх таксама прыняў удзел міністр фінансаў Морысан і міністр замежных спраў Джулі Бішоп. У другім туры галасавання 45 галасамі супраць 40 Морысан перамог Датана[9].

Зноскі