Мікалай Рыгоравіч Пінчук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мікалай Рыгоравіч Пінчук
руск.: Николай Григорьевич Пинчук
Дата нараджэння 4 лютага 1921(1921-02-04)
Месца нараджэння Бабруйскі раён, Магілёўская вобласць
Дата смерці 12 студзеня 1978(1978-01-12) (56 гадоў)
Месца смерці Мінск
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў Ваенна-паветраныя сілы
Гады службы 19401975
Званне
Падпалкоўнік ВПС СССР
Часць 18-ы гвардзейскі Віцебскі двойчы Чырванасцяжны ордэна Суворава II ступени знішчальны авіяцыйны полк
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі

Мікалай Рыгоравіч Пінчу́к (4 лютага 1921 — 12 студзеня 1978) — камандзір 1-й эскадрыллі 18-га гвардзейскага знішчальнага авіяцыйнага палка, гвардыі капітан, Заслужаны ваенны лётчык-выпрабавальнік СССР[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 4 лютага 1921 года ў вёсцы Будзёнаўка (Ізюмава[1], цяпер Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі) ў сям’і селяніна. Беларус. З 1938 года — у ВЛКСМ.

У 1940 годзе скончыў 10 класаў школы і Бабруйскі аэраклуб. У тым жа 1940 годзе добраахвотнікам пайшоў служыць у Чырвоную Армію. У 1940 годзе скончыў 8-ю Адэскую, у 1941 годзе — Канатопскую, у 1942 годзе — Армавірскую ваенныя авіяцыйныя школы пілотаў.

На франтах Вялікай Айчыннай вайны са жніўня 1942 года ў 32-м знішчальным авіяцыйным палку[2]. У кастрычніку 1942 года прыбыў у 18-ы гвардзейскі знішчальны авіяцыйны полк. 30 жніўня 1943 года паблізу горада Ельні М. Р. Пінчук быў паранены пасля тарана варожага пікіроўшчыка Ju-87. Быў адпраўлены ў шпіталь на лячэнне. 2 верасня ўсіх параненых на аўтамашынах павезлі да чыгуначнай станцыі для эвакуацыі ў тыл. Па дарозе М. Р. Пінчук збег у свой полк і праз месяц быў ужо зноў у баявым страі. Увесну 1944 года быў прызначаны намеснікам камандзіра, а ў студзені 1945 года — камандзірам 1-й эскадрыллі.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 19 красавіка 1945 года за 226 баявых вылетаў, 46 паветраных баёў, 18 збітых самалётаў праціўніка і праяўленыя пры гэтым мужнасць і высокае лётнае майстэрства, гвардыі капітану Пінчуку Мікалаю Рыгоравічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».[3][4]

Член ВКП/КПСС з 1945 года.

Усяго ў гады вайны ён здзейсніў 307 баявых вылетаў, удзельнічаў ў 68 паветраных баях, збіў 24 варожых самалёты — 22 асабіста і 2 у групе.

Пасля вайны працягваў службу ў ВПС. У 1954 годзе з адзнакай скончыў Ваенна-паветраную акадэмію. З 1975[5] года палкоўнік Н. Г. Пінчук: — у запасе.

Магіла Пінчука на Усходніх могілках Мінска.

Жыў у Горадзе-героі Мінску.

Памёр 12 студзеня 1978 года. Пахаваны на Усходніх могілках у Мінску.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Палкоўнік, заслужаны ваенны лётчык СССР. Узнагароджаны ордэнам Леніна, 4 ордэнамі Чырвонага Сцяга[6][7][8], ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені[9], 2 ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнам «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» 3-й ступені, медалямі.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2001. — С. 376.
  2. М. Ю. Быков Все Асы Сталина 1936—1953 гг. — Научно-популярное издание. — М.: ООО «Яуза-пресс», 2014. — С. 938. — 1392 с. — (Элитная энциклопедия ВВС). — 1500 экз. — ISBN 978-5-9955-0712-3.
  3. Память народа :: Документ о награде :: Пинчук Николай Григорьевич, Герой Советского Союза (Орден Ленина и медаль «Золотая звезда»). pamyat-naroda.ru. Праверана 29 ліпеня 2016.
  4. Память народа :: Документ о награде :: Пинчук Николай Григорьевич, Герой Советского Союза (Орден Ленина и медаль «Золотая звезда»). pamyat-naroda.ru. Праверана 29 ліпеня 2016.
  5. Коллектив авторов История командного факультета Военно-Воздушной академии имени Ю. А. Гагарина / В. Е. Зеньков — Москва: ЗАО СП «Контакт РЛ», 2007. — С. 255, 338. — 368 с. — ISBN 5-902908-02-7.
  6. Память народа :: Документ о награде :: пинчук Николай Григорьевич, Орден Красного Знамени. pamyat-naroda.ru.
  7. Память народа :: Документ о награде :: Пинчук Николай Григорьевич, Орден Красного Знамени. pamyat-naroda.ru.
  8. Память народа :: Документ о награде :: Пинчук николай Григорьевич, Орден Красного Знамени. podvig-naroda.ru.
  9. Память народа :: документ о награде :: Пинчук Николай Григорьевич, Орден Отечественной войны. pamyat-naroda.ru.

Мемуары[правіць | правіць зыходнік]

  • Пінчук Н. Г. В воздухе — «які». — Мінск: «Беларусь», 1977.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-11-0198-2 (т. 12), ISBN 985-11-0035-8. — С. 376.
  • Барсуков В. Н. Крылом к крылу. М.: ДОСААФ, 1981.
  • Бессмертные подвиги. М.: Воениздат, 1980.
  • Воробьёв В. П., Ефимов Н. В. Герои Советского Союза. Справочник СПб., 2010.
  • Гнездилов Ф. С. На высотах мужества. Минск: Беларусь, 1987.
  • Дриго С. В. За подвигом подвиг. Калининградское кн. изд., 1984.
  • Захаров Г. Н. Я истребитель. М.: воениздат, 1976.
  • Лукашин В. И. Против общего врага. М.: Воениздат, 1976.
  • На грани возможного. 2-е изд., испр. и доп. М.: Лимб, 1993.
  • Наливайко Б. М. Орлиная юность героев. Минск: Беларусь, 1985.
  • Коллектив авторов История командного факультета Военно-воздушной академии имени Ю. А. Гагарина / В. Е. Зенков — Москва: ЗАО СП «Контакт РЛ», 2007. — С. 255, 338. — 368 с. — ISBN 5-902908-02-7.
  • М. Ю. Быков Все Асы Сталина 1936—1953 гг. — Научно-популярное издание. — М.: ООО «Яуза-пресс», 2014. — С. 702. — 1392 с. — (Элиттная энциклопедия ВВС). — 1500 экз. — ISBN =978-5-59955-0-712-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Николай Григорьевич Пинчук на сайце «Героі краіны»