Міхаіл Кікоін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Міхаіл Кікоін
фр.: Michel Kikoine
Дата нараджэння 31 мая 1892(1892-05-31)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 4 лістапада 1968(1968-11-04)[1][5][…] (76 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Дзеці Жак Янкель[d]
Род дзейнасці мастак
Жанр партрэт і нацюрморт
Вучоба
Мастацкі кірунак экспрэсіянізм і Парыжская школа[d]
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Міхаіл Кікоін (Мішэль Кікоін, фр.: Michel Kikoïne; 31 мая 1892, Гомель — 4 лістапада 1968, Парыж) — беларускі і французскі мастак яўрэйскага паходжання, прадстаўнік Парыжскай школы(руск.) бел..

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і камерсанта ў Гомелі. У хуткім часе сям'я пераехала ў г. Рэжыцу Віцебскай губерні (цяпер Рэзэкнэ, Латвія). У 1904 сям'я перабралася ў Мінск.

Міхаіл Кікоін (у першым шэрагу злева), Вільня (1912)

Вучыўся ў прыватнай школе мастака Я. Кругера (Минск, 1907—1910), потым у малявальнай школе мастака І. Трутнева(руск.) бел. (Вільня, 1910—1912). З'ехаў у Парыж у 1912, дзе пасяліўся ў інтэрнаце бедных мастакоў «Вулле»(руск.) бел. («La Ruche»). На працягу некалькі месяцаў занімаўся ў парыжскай Нацыянальнай вышэйшай школе.

З 1914 прымаў удзел у выстаўках Восеньскага салона(руск.) бел. і салона Незалежных(руск.) бел. у Парыжы.

У 1920 выконваў абавязкі сакратара Восеньскага салона.

Першыя персанальныя выстаўкі прайшлі ў 1919 (галерэя «Cheron») і 1924 (галерыі «Netter», «L. Zborovsky»).

У 1924 атрымаў французскае грамадзянства.

Удзельнічаў у выстаўке сучаснага французскага мастацтва ў Маскве (1928).

З 1928 працаваў ва ўласным атэлье–майстэрні на Манпарнасе, актыўна ўдзельнічаў у шматлікіх выстаўках.

У 1968 памёр у Парыжы ў сваёй майстэрні.

Яго сын — французскі мастак Якаб Кікоін (14 красвіка 1920 — 20 красавіка 2020[7], псеўданім Жак Янкель(фр.) бел.). Разам з сястрой Клэр (нар. 1915) ён заснаваў Фонд Кікоіна пад эгідай грамадскай арганізацыі «Fondation du Judaïsme Français».

У экспазіцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь знаходзіцца адзін твор М. Кікоіна[8]. У карпаратыўнай калекцыі ААТ «Белгазпрамбанк»(руск.) бел. налічваецца шэсць жывапісных работ мастака.

Па замове ААТ «Белгазпрамбанк» быў зняты фільм «Михаил Кикоин. Поэтический мир на холсте».

Публічныя зборы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Michel Kikoine — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3
  3. Michel Kikoine // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 12 красавіка 2020.
  5. Michel Kikoïne
  6. Netherlands Institute for Art History
  7. Le peintre presque centenaire était très attaché à l’Yonne
  8. Урачыстая цырымонія перадачы ў дар жывапіснага твора Міхаіла Кікоіна (1892–1968) «Нацюрморт» (бел.) . Национальный художественный музей Республики Беларусь.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Владимир Счастный. Художники Парижской школы из Беларуси: эссе, биографии, путеводитель. - 2-е изд., переработанное и дополненное. - Минск : Четыре четверти, 2012. - 173 с. - ISBN 978-985-7026-60-9.
  • Kikoïne: Les pionniers de l’Ecole de Paris. Textes de Ariel Kyrou et al., Ed. de l’Albaron, Thonon-les-Bains (Fondation Kikoïne),1996.
  • Kikoïne et ses amis de l’École de Paris (Paris: Fondation Kikoïne, sous l’égide du Judaïsme Français, 1993).
  • Kikoïne, un maître de l'Ecole de Paris. Textes de Jean-Marie Dunoyer et Gilles Néret. Ed. Arte, Adrien Maegt, Paris, 1987.
  • Hommage a Kikoine: [Catalogue]. Galerie de France. Paris, 1973.
  • Kikoine. Catalogue Raisonné sur l'oeuvre de Kikoïne / Préface de Jean Cassou: Textes Edouard Roditi, Mendel Mann, Jacques Yankel. Paris: Ed. d’Art H. Piazza, 1973.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Nuvola apps kview.svg Вонкавыя выявы
Работы Міхаіла Кікоіна
Searchtool.svg «Нацюрморт», Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь