Навагрудская мячэць

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мячэць
Наваградская мячэць
Адноўленая мячэць у Навагрудку. Студзень 2010 года.
Адноўленая мячэць у Навагрудку. Студзень 2010 года.
53°35′37,77″ пн. ш. 25°49′34,60″ у. д.HGЯO
Краіна Беларусь
Горад Навагрудак
Канфесія Іслам
Тып будынка Мячэць
Заснавальнік Аляксандр Асанавіч
Дата заснавання 1885
Асноўныя
даты
1945мячэць зачынена

1994будынак вернуты вернікам
1997адноўлена служба

Статус ахоўваецца дзяржавай

Навагрудская мячэць — магаметанскі храм у Навагрудку (вул. Леніна, 28). Мячэць вяла службу да канца Другой сусветнай вайны, а за савецкім часам была зачынена і перабудавана ў жылы дом. Гісторыка-культурная каштоўнасць рэгіянальнага значэння.

Пра існаванне мячэці ў Навагрудку вядома яшчэ з XVI стагоддзя.[1] Прывілей на будаўніцтва мячэці ў 1792 годзе навагрудскія татары атрымалі ад караля РП Станіслава Аўгуста Панятоўскага, які ўхваліў віленскі біскуп. Праз чатыры гады ў Навагрудку на тым месцы адбылося першае служэнне.

У 1855 годзе на месцы старой мячэці на сродкі адстаўнога маёра Аляксандра Асанавіча была пабудавана новая мячэць. Да 1939 года пры мячэці працавала рэлігійная школа — мактаб. У 1945 годзе мячэць была зачынена і перабудавана ў жылы дом. Мячэць у гэтым стане знаходзілася да 1994 года, пакуль яна не была вернута вернікам. Тады пачалася перабудова святыні, і 11 ліпеня 1997 года мячэць аднавіла сваю дзейнасць. Адкрыццё было прымеркавана да 600-годдзя пасялення татараў на Беларусі.[2]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Мишкинене Галина. Литовские татары (руск.) .
  2. Канапацкая Зорина. Мечети татар Беларуси, Литвы и Польши: история и современность (руск.)  // Мечети в духовной культуре татарского народа (XVIII в. — 1917 г.). — С. 19. — ISBN 5-94981-071-6.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]