Прытча аб двух даўжніках

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вячэра ў доме фарысея Сымона, 15ст.

Прытча аб двух даўжніках - адна з прытчаў Ісуса Хрыста. З'яўляецца ў новазапаветным апавяданні толькі ў Евангеллі ад Лукі 7: 36-50. Ісус выкарыстоўвае гісторыю пра двух даўжнікоў каб растлумачыць, што жанчына любіць яго больш, чым гаспадар дома, у якім яны знаходзіліся, таму што ёй былі дараваныя больш вялікія грахі. Гэтая прытча была расказана пасля памазання Хрыста, апісанае ў Евангеллі ад Яна 12:1-8.

Прытча вельмі падобная на прытчу пра недаравальным слузе, дзе кароль даруе свайму слузе вялізны доўг, але той, у сваю чаргу, не даруе значна меньшы доўг іншаму слузе.

Біблейскае апавяданне[правіць | правіць зыходнік]

Прытча сказаў у адказ на нявыказаную рэакцыю на гаспадара дома, куды прыйшоў Ісус, па імені Сымон (якога атаясамліваюць з Сымонам пракажоным):

Нехта з фарысэяў прасіў Яго паесці з ім ежы; і Ён, увайшоўшы ў дом фарысея, узлёг. І вось, жанчына з таго горада, якая была грэшніца, даведаўшыся, што Ён узляжыць у доме ў фарысея, прынесла алавастравы посуд з мірам; і, стаўшы ззаду каля ног Ягоных і плачучы, пачала абліваць ногі Ягоныя слязмі і абціраць валасамі галавы сваёй, і цалавала ногі Яму, і мазала мірам. Бачачы гэта, фарысей, які запрасіў Яго, сказаў сам сабе: калі б Ён быў прарок, дык ведаў бы, хто і якая жанчына дакранаецца да Яго, бо яна грэшніца.

У адказ на невыказанае пытанне Сымона Ісус расказвае прытчу:

Звярнуўшыся да яго, Ісус сказаў: Сымоне! Я маю нешта сказаць табе. Ён кажа: скажы, Настаўнік. Ісус сказаў: у аднаго пазыкоўца было два даўжнікі: адзін вінен быў пяцьсот дынараў, а другі пяцьдзясят; але як што яны ня мелі чым заплаціць, ён дараваў абодвум. Дык скажы, каторы з іх болей палюбіць яго? Сымон адказаў: думаю, той, каму больш даравана. Ён сказаў яму: правільна ты разважыў. І абярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: ці бачыш ты гэтую жанчыну? Я прыйшоў у дом твой, і ты вады Мне на ногі не даў: а яна слязьмі абліла Мне ногі і валасамі галавы свае абцерла. Ты цалавання Мне не даў; а яна, з той хвіліны, як Я прыйшоў, не перастае цалаваць Мне ногі. Ты галавы Мне алеем не памазаў; а яна мірам намасціла Мне ногі. А таму кажу табе: даруюцца грахі ёй многія за тое, што яна палюбіла многа: а каму мала даруецца, той мала любіць.

Тлумачэнне[правіць | правіць зыходнік]

Прытча не выкрывае ўсіх фарысеяў, але, хутчэй, з'яўляецца спробай навучыць Сымона, каб той убачыў жанчыну, як яе бачыў Ісус. Па мерках таго часу, Сымон фарысей сапраўды быў дрэнны гаспадар: па крайняй меры, ён павінен быў забяспечыць вадой гасцей так, каб Ісус мог абмыць пыльныя ногі, а пацалунак быў звычайным прывітаннем.

Згодна кантэксту мяркуецца, што жанчына збыла вядомай прастытуткай, хоць гэтая выснова з'яўляецца спрэчнай. Калі яна была прастытуткай, то яе прысутнасць апаганьвала рытуальную чысціню фарысея. Згодна традыцыі лічыцца, што гэтая жанчына была Марыя Магдаліна. Хутчэй за ўсё, прабачэнне жанчыны было дадзена Ісусам на папярэдняй сустрэчы.

Дынарый, пра які згадваецца ў прытчы, быў звычайнай дзённай платай працаўніку.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]