Пётр Павел Сапега

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пётр Павел Сапега
Piotar Pavał Sapieha. Пётар Павал Сапега (1744) (2).jpg
Herb Sapiehów.PNG
Герб «Ліс»

ваявода смаленскі
1744 — 1771

Нараджэнне 25 студзеня 1701(1701-01-25)
Смерць 24 студзеня 1771(1771-01-24) (69 гадоў)
Род Сапегі
Бацька Ян Казімір Сапега
Маці Людвіка Марыя з Апалінскіх[d]
Жонка 1) Соф'я Скаўронская, 2) Яна Сулкоўская
Дзеці Ян Юзаф
Дзейнасць камергер
Узнагароды
ордэн Святога апостала Андрэя Першазванага ордэн Святога Аляксандра Неўскага ордэн Белага арла

Пётр Павел Сапега (польск.: Piotr Paweł Sapieha; 28 студзеня 1701, Дрэздэн — 23 студзеня 1771, Жыліна) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Стольнік вялікі літоўскі (17321744), ваявода смаленскі1744).

Валодаў Ляхавічамі, Косавам, Старым Здзітавам, маёнткамі ў Польшчы, быў старостам здзітаўскім1730).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З магнацкага роду Сапегаў герба «Ліс», сын Яна Казіміра і Людвікі з Апалінскіх.

У 1726 з дапамогай расійскай імператрыцы Кацярыны I заручыўся з дачкой Аляксандра Меншыкава Марыяй, зрабіўся царскім камергерам; пазней ажаніўся з пляменніцай імператрыцы Соф’яй Скаўронскай (з былых прыгонных Сапегаў у Беларусі).

У 1728 выехаў у Рэч Паспалітую, дзе зрабіўся адным з найбагацейшых магнатаў. Падтрымліваў Станіслава Ляшчынскага ад абрання каралём і вялікім князем да самай абдыкацыі (1736). Далучыўся да Барскай канфедэрацыі, якой перадаў сваю надворную харугву. У 1770 выехаў у Славакію, дзе знаходзіўся эміграцыйны асяродак канфедэрацыі, там і памёр.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]