Пётр Павел Сапега

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пётр Павел Сапега
Piotar Pavał Sapieha. Пётар Павал Сапега (1744).jpg
Пётр Павел Сапега. Невядомы мастак, 1744
Herb Sapiehów.PNG
Герб «Ліс»
 
Дзейнасць камергер
Нараджэнне 25 студзеня 1701(1701-01-25)
Смерць 24 студзеня 1771(1771-01-24) (69 гадоў)
Дынастыя Сапегі
Бацька Ян Казімір Сапега
Маці Людвіка Марыя з Апалінскіх[d]
Жонка 1) Соф'я Скаўронская, 2) Яна Сулкоўская
Дзеці Ян Юзаф
 
Узнагароды
ордэн Святога апостала Андрэя Першазванага ордэн Святога Аляксандра Неўскага ордэн Белага арла

Пётр Павел Сапега (польск.: Piotr Paweł Sapieha; 28 студзеня 1701, Дрэздэн — 23 студзеня 1771, Жыліна) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Стольнік вялікі літоўскі (17321744), ваявода смаленскі1744).

Валодаў Ляхавічамі, Косавам, Старым Здзітавам, маёнткамі ў Польшчы, быў старостам здзітаўскім1730).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З магнацкага роду Сапегаў герба «Ліс», сын Яна Казіміра і Людвікі з Апалінскіх.

У 1726 з дапамогай расійскай імператрыцы Кацярыны I заручыўся з дачкой Аляксандра Меншыкава Марыяй, зрабіўся царскім камергерам; пазней ажаніўся з пляменніцай імператрыцы Соф’яй Скаўронскай (з былых прыгонных Сапегаў у Беларусі).

У 1728 выехаў у Рэч Паспалітую, дзе зрабіўся адным з найбагацейшых магнатаў. Падтрымліваў Станіслава Ляшчынскага ад абрання каралём і вялікім князем да самай абдыкацыі (1736). Далучыўся да Барскай канфедэрацыі, якой перадаў сваю надворную харугву. У 1770 выехаў у Славакію, дзе знаходзіўся эміграцыйны асяродак канфедэрацыі, там і памёр.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]