Перайсці да зместу

Рэнэ Касэн

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Рэнэ Касэн
Намеснік старшыні Дзяржаўнай рады Францыі[d]
29 лістапада 1944 — 30 верасня 1960
Папярэднік Alfred Porché[d]
Пераемнік Alexandre Parodi[d]
член Канстытуцыйнага савета Францыі[d]
11 ліпеня 1960 — 2 сакавіка 1971
Папярэднік Maurice Delépine[d]
Пераемнік Paul Coste-Floret[d]
прэзідэнт
1969 — 20 лютага 1976
Пераемнік Эдгар Фор
Judge of the European Court of Human Rights[d]
21 студзеня 1959 — 20 лютага 1976
Пераемнік Pierre-Henri Teitgen[d]
President of the European Court of Human Rights[d]
20 мая 1965 — 15 чэрвеня 1968
Папярэднік Arnold McNair, 1st Baron McNair[d]
Пераемнік Henri Rolin[d]
прэзідэнт
1922 — 1924
Папярэднік Henri Pichot[d]
прэзідэнт
1943 — 20 лютага 1976
Папярэднік Georges Leven[d]
Пераемнік Jules Braunschvig[d]
прэзідэнт
1946 — 1949
прэзідэнт
27 сакавіка 1947 — 20 лютага 1976
прэзідэнт
1947 — 30 верасня 1960
Пераемнік Alexandre Parodi[d]
прэзідэнт
1954 — 20 лютага 1976
Папярэднік Albert Geouffre de Lapradelle[d]
Пераемнік Эдгар Фор

Нараджэнне 5 кастрычніка 1887(1887-10-05)[1][2][…]
Смерць 20 лютага 1976(1976-02-20)[3][4][…] (88 гадоў)
Месца пахавання
Імя пры нараджэнні фр.: Samuel René Cassin[2]
Грамадзянства
Веравызнанне іўдаізм
Партыя
Член у
Адукацыя
Месца працы
Аўтограф Выява аўтографа
Званне master corporal[d]
Бітвы
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Рэнэ Касэн (фр. René Cassin; 5 кастрычніка 1887 — 20 лютага 1976) — французскі юрыст, адзін з аўтараў Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека. Доктар права (1914). Старшыня ЕСПЧ ў 1965—1968 гадах. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру і прэміі ААН па правах чалавека 1968 года.

Скончыў Парыжскі ўніверсітэт. У 1920—60 гадах прафесар права ўніверсітэтаў Экс-ан-Праванса, Ліля, Парыжа. У 1924—38 гадах прадстаўнік Францыі ў Лізе нацый. У 1941—43 камісар юстыцыі і асветы ва Урадзе «Свабоднай Францыі» (з 1942 «Змагарная Францыя», знаходзіўся ў эміграцыі ў Лондане). У 1944—60 гадах віцэ-прэзідэнт Дзяржаўнага савета і член Канстытуцыйнага савета, член Акадэміі грамадскіх навук (з 1947).

У 1946—68 гадах член, старшыня Камісіі па правах чалавека ААН. Адзін з заснавальнікаў ЮНЕСКА. Адзін з ініцыятараў стварэння і галоўны аўтар Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека (снежань 1948). У 1950—60 гадах член Міжнароднага суда ў Гаазе, у 1965—68 старшыня Еўрапейскага суда па правах чалавека. Заснаваў (1969) і ўзначаліў Міжнародны інстытут правоў чалавека ў Страсбуры, прэзідэнт Яўрэйскага альянсу ў Францыі.

Аўтар мемуараў, кніг і артыкулаў на юрыдычныя тэмы.

Помнік Рэнэ Касэну.

Пахаваны ў парыжскім Пантэоне.

  1. nobelprize.orgNobel Foundation. Праверана 12 кастрычніка 2018.
  2. а б в birth certificate Праверана 17 лістапада 2022.
  3. Rene Cassin // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Bischoff G., Foessel G., Baechler C. CASSIN René, Samuel // Nouveau dictionnaire de biographie alsacienne / Fédération des sociétés d'histoire et d'archéologie d'Alsace — 1982. — Vol. 6. — P. 468. — 4434 с. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. birth certificate — С. 27. Праверана 17 лістапада 2022.
  6. Mémoire des hommes — 2003.
  7. а б в г д е ё Bischoff G., Foessel G., Baechler C. Nouveau dictionnaire de biographie alsacienne / Fédération des sociétés d'histoire et d'archéologie d'Alsace — 1982. — Vol. 6. — P. 468. — 4434 с.