Салавецкі манастыр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Манастыр
Салавецкі манастыр
Від на манастыр з боку Белага мора
Від на манастыр з боку Белага мора
65°01′28″ пн. ш. 35°42′38″ у. д.HGЯO
Краіна Расія
Вобласць Архангельская вобласць
Канфесія Праваслаўе
Епархія Архангельская і Халмагорская епархія
Дата заснавання 1420-я — 1430-я
Апошні настаяцель архімандрыт Парфірый (Шутаў)
Статус аб'ект сусветнай спадчыны ЮНЕСКА
Стан дзеючы
Сайт Афіцыйны сайт

Салавецкі манастыр (Архангельская вобласць)
Салавецкі манастыр
Салавецкі манастыр

Салавецкі манастырстаўрапігіяльны мужчынскі манастыр Рускай праваслаўнай царквы, размешчаны на Салавецкіх астравах у Белым моры.

Паўстаў у 14201430-я гады, адбудаваны ў камені працамі св. Філіпа (Калычова), у дапятроўскі час лічыўся сярод найбуйнейшых землеўладальнікаў дзяржавы. У 16691676 гг. абложаны царскімі войскамі як адзін з агменяў супраціву ніканіянскім пераўтварэнням.

Пры савецкай уладзе на тэрыторыі манастыра дзейнічаў першы ў краіне Салавецкі лагер асаблівага прызначэння(бел. (тар.)) бел., будынкі планамерна руйнаваліся. 25 кастрычніка 1990 года Свяшчэнны Сінод пастанавіў вярнуць да жыцця Спаса-Праабражэнскі стаўрапігіяльны мужчынскі манастыр.

У 1992 годзе комплекс помнікаў Салавецкага музея-запаведніка(руск.) бел. быў унесены ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, у 1995 годзе — у Дзяржаўны звод асабліва каштоўных аб'ектаў культурнай спадчыны народаў Расійскай Федэрацыі.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Сцяг ЮНЕСКА Сусветная спадчына ЮНЕСКА, аб'ект № 632
рус.англ.фр.

Шаблон:Манастыры Архангельскай вобласці