Славянск
| Горад | |||||
| Славянск | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| укр.: Слов’янськ | |||||
|
|||||
| 48°51′12″ пн. ш. 37°36′21″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Вобласць | Данецкая вобласць | ||||
| Раён | Краматорскі раён | ||||
| Мэр | Вадзім Лях[d][1] | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1645 | ||||
| Вышыня цэнтра | 74 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 6262 | ||||
| Паштовы індэкс | 84122 | ||||
| slavrada.gov.ua | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Славя́нск (укр.: Слов'янськ) — горад абласнога значэння ў Данецкай вобласці Украіны. Размешчаны ў паўночнай частцы вобласці на рацэ Казённы Тарэц (прыток Северскага Данца, басейн Дона). Уваходзіць у Краматорскую агламерацыю.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]У XVI ст. на тэрыторыі сучаснага Славянска пачалі сяліцца беглыя сяляне з іншых частак Украіны. У 1645 дзеля абароны ад набегаў татараў казакі збудавалі крэпасць Тор. З тых часоў Славянск — цэнтр здабычы солі і гандлю ёй. Існуе таксама іншая версія заснавання горада: пад прыкрыццём Маяцкая астрога ў 1664 распачалося дзяржаўнае (па—татарску казённае) солеварэнне на Торы, якое знаходзілася пад няспыннай аховай, што спрыяла фарміраванню тут сталага насельніцтва. Вынікам чаго стала ў 1676[2] заснаванне мястэчка Тор, у якім на пачатак 1677 ужо пражывала 245 украінскіх сем’яў.
У 1685—1764 Тор — соценнае мястэчка Ізюмскага палка. У 1784 паселішча перайменавалі ў Славянск (пазней Славянскае). Адначасна яно атрымала статус горада і стала цэнтрам павета Кацярынаслаўскага намесніцтва. У 1787 Славянск увайшоў у склад Ізюмскага павета Слабадской-Украінскай (з 1835 — Харкаўскай) губерні. З 1880-х чыгуначны вузел.
У 1930-я пачаўся рост прамысловасці Славянска. 19 красавіка 2011 горад атрымаў статус курорта дзяржаўнага значэння.
Вайнныя дзеянні
[правіць | правіць зыходнік]Пачынаючы з красавіка 2014 г. горад стаў арэнай баявых дзеянняў паміж сепаратысцкімі групоўкамі і ўкраінскімі сілавікамі. Узброены канфлікт пачаўся ў ноч 11 красавіка 2014, калі ўзброеныя аўтаматамі сепаратысты захапілі райаддзел міліцыі і вывесілі там сцяг Расіі[3]. Да 25 красавіка украінскім войскам удалося акружыць горад[4], але толькі 5 ліпеня ўкраінскія ваенныя цалкам вызвалілі горад[5].
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]Эканоміка
[правіць | правіць зыходнік]Транспартны вузел Данбаса. Прадпрыемствы з вытворчасці соды, керамічных вырабаў, заводы цяжкага машынабудавання, алоўкавая, мэблевая фабрыкі і іншае. Здабыча кухоннай солі. ГРЭС.
Адукацыя і навука
[правіць | правіць зыходнік]Турыстычная інфмармацыя
[правіць | правіць зыходнік]Славянск — адзін з найстарэйшых гразелячэбных курортных цэнтраў Украіны. З 19 красавіка 2011 г. з’яўляецца курортам дзяржаўнага значэння. У горадзе дзейнічае краязнаўчы музей.
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Мікалай Іларыёнавіч Сямейка (1923—1945) — двойчы Герой Савецкага Саюза. Нарадзіўся ў Славянску.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ http://www.slavrada.gov.ua/?view=council.golova
- 1 2 Славянск // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 14. С. 504.
- ↑ Сепаратисти на Донбасі захопили облпрокуратуру та міськвідділ міліції // Українська правда, 11 квітня 2014
- ↑ Нацгвардія оточила Слов’янськ і заблокувала всі в’їзди // Тиждень.ua
- ↑ Вооруженные сепаратисты покинули Славянск // Радио «Эхо Москвы»
- ↑ Славянск // Большая советская энциклопедия : ([в 30 т.]) / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд.. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. (руск.)
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Славянск // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 504. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0238-5 (т. 14).
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Славянск- Славянск Архівавана 3 лістапада 2013. // Вялікая савецкая энцыклапедыя (руск.)
