Сухана

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Сухана
У горадзе Вялікі Усцюг
У горадзе Вялікі Усцюг
Характарыстыка
Даўжыня 558 км
Басейн 50 300 км²
Расход вады 442 м³/с (каля вёскі Калікіна[1])
Вадацёк
Выток Кубенскае возера
 • Вышыня 110,1 м
 • Каардынаты 59°30′40″ пн. ш. 39°46′52″ у. д.HGЯO
Вусце рака Паўночная Дзвіна
 • Месцазнаходжанне Горад Вялікі Усцюг
 • Вышыня 50 м
 • Каардынаты 60°43′58″ пн. ш. 46°19′41″ у. д.HGЯO
Ухіл ракі 0,11 ‰
Размяшчэнне
Водная сістэма Паўночная Дзвіна

Краіна
Рэгіён Валагодская вобласць
Код у ДВР 03020100112103000005023
physical
Сухана
Сухана
physical
выток
выток
вусце
вусце
Blue 0080ff pog.svg — выток, Blue pog.svg — вусце
Лагатып Вікісховішча Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Су́хана[1] — найбуйнейшая і самая доўгая рака ў Валагодскай вобласці Расіі, левы і асноўны складнік Паўночнай Дзвіны (правы — рака Юг).

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня Суханы 558 км, плошча басейна 50 300 км². Бярэ пачатак з Кубенскага возера, сцёк з якога зарэгуляваны плацінай з суднаходным шлюзам. У вярхоўях пойма шырокая; ў сувязі з нязначнымі ўхіламі вясной з-за падпора рэк Волагда і Лежа назіраецца адваротная плынь у Кубенскае возера. У сярэдняй плыні глыбіня даліны да 80—100 м, рэчышча мае шмат перакатаў; ёсць парогі і камяністыя астравы; ў нізоўях хуткасць плыні невялікая. Сярод прытокаў — рака Дзвініца (злева).

На рацэ гарады Сокал, Вялікі Усцюг, Тоцьма.

Гідралогія[правіць | правіць зыходнік]

Жыўленне пераважна снегавое. Разводдзе з красавіка да сярэдзіны ліпеня. У верхнім цячэнні ўтвараюцца велізарныя, часам шматкіламетровыя разлівы. Сярэдні расход вады ў 39 км ад вусця 456 м³/с, найбольшы — 6520 м³/с, найменшы — 17,6 м³/с. Замярзае ў канцы кастрычніка — лістапада, у сярэднім цячэнні і ў снежні, выкрываецца ў другой палове красавіка — першай палове мая.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 295. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред. А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. — М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 410. — 582 с. — 100 000 экз. (руск.) 
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 295. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]