Тэафраст

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тэафраст
стар.-грэч.: Θεόφραστος Ἐρέσιος
Teofrasto Orto botanico head.jpg
Дата нараджэння каля 371 да н.э.
Месца нараджэння
Дата смерці 287 да н.э.[1]
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці батанік, фізік, філосаф
Навуковая сфера батаніка
Альма-матар
Вядомыя вучні Strato of Lampsacus[d], Bion of Borysthenes[d], Chamaeleon[d], Neleus of Scepsis[d], Timagoras of Gela[d] і Praxiphanes[d][2]
Commons-logo.svg Тэафраст на Вікісховішчы

Тэафраст Перыпатэтык (стар.-грэч.: Θεόφραστος, лац.: Theophrastos Eresios;372 — 287 да н.э.) — старажытнагрэчаскі філосаф.

Ацэньваецца як добрасумленны філосаф і навуковец. Вучань Арыстоцеля. Вывучаў натуральныя навукі: батаніку, мінералогію, заалогію, фізіку, астраномію, метэаралогію. Напісаў 18 кніг па гісторыі і натурфіласофіі.

Пасля 322 да н.э. стаўся пераемнікам Арыстоцеля і галавой перыпатэтычнай школы. Колькасць студэнтаў у школе пры ім дасягала 2 тыс., сярод іх былі Менандр і Дземетрый Фалерскі. Тэафраст спыніў сваю дзейнасць у 286 да н.э.

Паходзіў з Эрэса (востраў Лесбас); сын Меланта. Верагодныя выявы — герма з Цівалі (віла Альбані), відаць, яшчэ прыжыццёвая, і яе копіі[3].

Зноскі

  1. Любкер Ф. Theophrastus // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1375.
  2. Любкер Ф. Praxiphanes // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1102.
  3. Хафнер Г. Выдающиеся портреты античности : 337 портретов в слове и образе / Пер. с нем. В. А. Сеферьянц. — М.: Прогресс, 1984. — 311 с.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]