Фрыдрых Вёлер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фрыдрых Вёлер
ням.: Friedrich Wöhler
Friedrich Wöhler Stich.jpg
Фрыдрых Вёлер
Дата нараджэння

31 ліпеня 1800(1800-07-31)

Месца нараджэння

Эшэрсгайм[d], Франкфурт-на-Майне, Свяшчэнная Рымская імперыя

Дата смерці

23 верасня 1882(1882-09-23) (82 гады)

Месца смерці

Гётынген, Германія[1]

Месца пахавання

Гётынгенскія гарадскія могілкі[d]

Грамадзянства

Flag of the German Empire.svg Германія

Род дзейнасці

хімік, выкладчык універсітэта

Навуковая сфера

хімія

Месца працы

Гётынгенскі ўніверсітэт

Навуковая ступень

доктарская ступень[d][2]

Альма-матар

Марбургскі ўніверсітэт
Гайдэльбергскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Леапольд Гмелін і Ёнс Якаб Берцэліус

Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Фрыдрых Вёлер на Вікісховішчы

Фрыдрых Вёлер (ням.: Friedrich Wöhler; 31 ліпеня 1800, Эшэрсхайм — 23 верасня 1882, Гётынген) — нямецкі хімік, па адукацыі ўрач.

Вывучаў хімію ў Л. Гмеліна ў Гайдэльбергу і Ё. Берцеліуса ў Стакгольме. З 1831 прафесар тэхнічнай школы ў Каселі; з 1836 да канца жыцця прафесар універсітэта ў Гётынгене.

Працаваў як у неарганічнай, так і ў арганічнай хіміі. Упершыню атрымаў прыроднае арганічнае злучэнне з неарганічных рэчываў. У 1824 годзе Вёлер адкрыў шчаўевую кіслату, у 1844 — гідрахінон[3].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]