Фрыдрых Вёлер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Фрыдрых Вёлер
ням.: Friedrich Wöhler
Friedrich Wöhler Stich.jpg
Фрыдрых Вёлер
Дата нараджэння 31 ліпеня 1800(1800-07-31)
Месца нараджэння
Дата смерці 23 верасня 1882(1882-09-23) (82 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці хімік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера хімія
Месца працы
Навуковая ступень доктарская ступень[d][3]
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Леапольд Гмелін[2] і Ёнс Якаб Берцэліус
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Фрыдрых Вёлер на Вікісховішчы

Фрыдрых Вёлер (ням.: Friedrich Wöhler; 31 ліпеня 1800, Эшэрсхайм — 23 верасня 1882, Гётынген) — нямецкі хімік, па адукацыі ўрач.

Вывучаў хімію ў Л. Гмеліна ў Гайдэльбергу і Ё. Берцеліуса ў Стакгольме. З 1831 прафесар тэхнічнай школы ў Каселі; з 1836 да канца жыцця прафесар універсітэта ў Гётынгене.

Працаваў як у неарганічнай, так і ў арганічнай хіміі. Упершыню атрымаў прыроднае арганічнае злучэнне з неарганічных рэчываў. У 1824 годзе Вёлер адкрыў шчаўевую кіслату, у 1844 — гідрахінон[4].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]