Цзян Цзэмінь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Цзян Цзэмінь
кіт.: 江泽民
Jiang Zemin St. Petersburg.jpg

генеральны сакратар ЦК КПК
24 чэрвеня 1989 — 15 лістапада 2002
Папярэднік Zhao Ziyang[d]
Пераемнік Ху Цзіньтаа

Нараджэнне 17 жніўня 1926(1926-08-17)[1][2][…] (95 гадоў)
Бацька Jiang Shijun[d]
Маці Wang Zhelan[d][4]
Жонка Wang Yeping[d][5]
Дзеці Jiang Mianheng[d] і Jiang Miankang[d]
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, інжынер-электрык
Месца працы
Аўтограф Signature of Jiang Zemin.png
Узнагароды
Grand Cross of the Order of Tahiti Nui ордэн Збавіцеля медаль Пушкіна ордэн князя Яраслава Мудрага I ступені Ордэн Залатога арла Нацыянальны ордэн Хасэ Марці Order of State of Republic of Turkey Grand Cross of the Order of Good Hope ордэн Вызваліцеля Royal Family Order of the Crown of Brunei Order of Tahiti Nui Congolese Order of Merit
Commons-logo.svg Цзян Цзэмінь на Вікісховішчы

Цзян Цзэмінь (江泽民; 17 жніўня 1926, г. Янчжоў, правінцыя Цзянсу, Кітай) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Кітая, генеральны сакратар ЦК КПК з 1989 па 2002, старшыня Ваеннага савета ЦК КПК з 1989 па 2004, старшыня Цэнтральнага ваеннага савета КНР з 1990 па 2005, старшыня КНР з 1993 па 2003.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 17 жніўня 1926 ў г. Янчжоў, правінцыя Цзянсу ў сям’і патомных інтэлігентаў. Дзед быў лекарам, якія вызнаваў кітайскую традыцыйную медыцыну, захапляўся жывапісам і каліграфіяй. Бацька пісаў вершы, у гады антыяпонскай вайны выдаваў патрыятычныя часопісы, уступіў у кампартыю, якая была ў падполлі. Ва ўзросце 28 гадоў загінуў у ўзброенай сутычцы. Цзян Цзэмінь пайшоў па слядах бацькі. Скончыў Шанхайскі політэхнічны інстытут «Цзяатун» (1947). У час вучобы далучыўся да падпольнай працы, у 1946 годзе ўступіў у Камуністычную партыю Кітая (КПК).

Працаваў на інжынерных і кіруючых пасадах на заводадах і ў тэхналагічна-даследчых інстытутах, з 1973 у апараце 1-га Міністэрства машынабудавання. Стажыраваўся ў СССР (1955—56), узначальваў групы кітайскіх спецыялістаў у Румыніі (1971—73; з кітайскай дапамогай там пабудаваны 10 заводаў) і Пакістане (1976). 3 1980 намеснік старшыні і адказны сакратар Дзяржаўных камітэтаў КНР па кіраванні экспартам, імпартам і замежнымі інвестыцыямі. 3 1982 намеснік міністра, міністр электроннай прамысловасці. Мэр г. Шанхай (1985—88), сакратар яго гаркома КПК (1987—89), Член ЦК (1982—2002) і Палітбюро ЦК (1987—2002) КПК. Генеральны сакратар (чэрвень 1989 — лістапад 2002), старшыня Ваеннага савета (з лістапада 1989) ЦК КПК і старшыня КНР (сакавік 1993 — сакавік 2003). Праводзіў курс на паглыбленне рыначных рэформ пры захаванні кіруючай ролі КПК. У 2001 наведаў з афіцыйным візітам Беларусь.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]