Элеанора Кастыльская (каралева Англіі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Элеанора Кастыльская
Eleanor of castile.jpg
Arms of Eleanor of Castile, Queen of England.svg
 
Дзейнасць валадарная каралева
Веравызнанне каталіцтва
Нараджэнне 1241
Смерць 28 лістапада 1290
Пахаванне
Дынастыя Бургундская дынастыя[d]
Бацька Фердынанд III Кастыльскі
Маці Жана дэ Дамартэн[d]
Муж Эдуард I
Дзеці Генрых Англійскі[d], Элеанора Англійская[d], Джаана Акрская[d], Альфонса, граф Чэстэр[d], Маргарыта Англійская, Марыя Вудстокская[d], Лізавета Рудланская[d], Эдуард II, Alice of England[d], Joan of England[d], Juliana of England[d], John of England[d], Alice of England[d], Berengaria of England[d], Blanche of England[d], Beatrice of England[d] і Isabella of England[d]
 
Ваенная служба
Бітвы

Элеанора Кастыльская (фр.: Éléonore ou Aliénor de Castille) (1241—1290) — англійская каралева, жонка Эдуарда I, графіня Панцье.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дачка Фердынанда III — караля Кастыліі і Леона, і Жанны дэ Дамартэн — графіні Панцье. Дата нараджэння ўсталявана паводле апісанняў цырымоніі гадавіны пахавання (1291) — было 49 свечак, якія азначалі працягласць жыцця. Паколькі Фердынанд вярнуўся з вайны ў Андалузіі ў лютым 1241 года, то верагодна Элеанора нарадзілася ў канцы гэтага года.

Прызначалася ў жонкі Цібо II — каралю Навары. Але яго маці Маргарыта дэ Бурбон у 1252 годзе разарвала гэты шлюб.

У 1254 годзе брат Элеаноры Альфонс X заключыў дагавор з Генрыхам III Англійскім, сутнасць якога складалася ў тым, што сын Генрыха Эдуард ажаніцца з яго сястрай і ў пасаг атрымае сумніўныя правы кастыльскіх каралёў на паўднёвафранцузскае герцагства Гасконь. Вяселле адбылося ў Бургасе 18 кастрычніка 1254 года.

Пра першыя гады жыцця Элеаноры ў Англіі практычна нічога не вядома. Падчас баронскай смуты 1260-х яна актыўна падтрымлівала інтарэсы мужа, выклікаўшы са свайго графства Панцье (атрыманага ў спадчыну ад маці) атрад лучнікаў. Падчас паланення Эдуарда трымаўся пад аховай у Вэстмінстэрскім палацы.

З 1266 года, калі мяцежныя бароны былі разбіты ў бітве пры Іўшэме, Эдуард пачаў адыгрываць значную ролю ў кіраванні дзяржавай, і Элеанора як яго жонка стала лічыцца адной з важных палітычных фігур. У 1270 годзе суправаджала мужа ў крыжовы паход. Падчас аблогі Акры Эдуард быў паранены кінжалам і вырашыў вярнуцца дадому. Пара пакінула Палесціну ў верасні 1272 года і на шляху ў Англію даведалася пра смерць караля Генрыха III.

Стаўшы каралевай, Элеанора суправаджала мужа ва ўсіх ваенных паходах. Падчас аднаго з іх, ва Уэльсе, у 1284 годзе нарадзіла сына Эдуарда, які там жа быў каранаваны як прынц Уэльскі.

Элеанора памерла 28 лістапада 1290 года і была пахавана ў Вэстмінстэрскім абацтве. У памяць пра яе Эдуард загадаў паставіць мноства крыжоў, у тым ліку знакаміты Чарынг-Крос.

Дзеці[правіць | правіць зыходнік]

Элеанора нарадзіла 16 дзяцей, з якіх да паўналецця дажылі шасцёра:

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Parsons, John Carmi. Eleanor of Castile: Queen and Society in Thirteenth Century England, 1995.
  • Parsons, John Carmi, " The Year of Eleanor of Castile’s Birth and Her Children by Edward I ", Mediaeval Studies 46 (1984): 245—265, esp. 246 n. 3.
  • Parsons, John Carmi, " 'Que nos lactauit in infancia': The Impact of Childhood Care-givers on Plantagenet Family Relationships in the Thirteenth and Early Fourteenth Centuries ", in Women, Marriage, and Family in Medieval Christendom: Essays in Memory of Michael M. Sheehan, C.S.B, ed. Constance M. Rousseau and Joel T. Rosenthal (Kalamazoo, 1998), pp. 289—324.