Інкунабула

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Нюрнбергская хроніка. Інкунабула выд. 1493 года.

Інкунабула (ад лац.: Incunabula — калыска, пачатак) — кнігі, выдадзеныя ў Еўропе ад пачатку кнігадрукавання і да 1 студзеня 1501 г. Выданні гэтага перыяду вельмі рэдкія, бо іх наклад быў 100-300 асобнікаў.

Апісанне і гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Гісторыя тэрміна[правіць | правіць зыходнік]

Тэрмін ўпершыню выкарыстаны Бернардам фон Малінкротам ў 1639 годзе ў памфлеце «De ortu et progressu artis typographicae» («Развіццё прагрэсу друкарскага мастацтва») і замацаваўся ў XVIII стагоддзі. Інкунабулы дзеляць на два тыпы: ксілаграфічныя і друкарскія. Друкарскім чынам была выканана Біблія Гутэнберга. Некаторыя аўтары лічаць інкунабуламі выданні, выкананыя толькі друкарскім чынам.

Большасць выданняў была на лацінскай мове, але друкаваліся кнігі і на іншых мовах. Асноўнымі пакупнікамі інкунабул былі навукоўцы, дваранства, адвакаты і святары. Як правіла, інкунабулы друкаваліся гатычным шрыфтам без абзацаў.

Пералік бібліятэк са зборамі інкунабул[правіць | правіць зыходнік]

Самымі вялікімі зборамі інкунабул размяшчаюць:

Зноскі