Дэвід Кэмеран
| Дэвід Кэмеран David Cameron |
||||
 |
||||
|
||||
|---|---|---|---|---|
| з 11 мая 2010 | ||||
| Манарх: | Елізавета II | |||
| Папярэднік: | Гордан Браўн | |||
|
||||
| з 6 снежня 2005 | ||||
| Папярэднік: | Майкл Говард | |||
|
||||
| 6 снежня 2005 — 11 мая 2010 | ||||
| Папярэднік: | Майкл Говард | |||
| Пераемнік: | Харыет Харман | |||
|
||||
| з 7 чэрвеня 2001 | ||||
| Папярэднік: | Шон Вудвард | |||
| Партыя: | Кансерватыўная | |||
| Адукацыя: | Оксфардскі ўніверсітэт | |||
| Веравызнанне: | Царква Англіі | |||
| Нараджэнне: | 9 кастрычніка 1966 (46 гадоў) Лондан, Вялікабрытанія |
|||
| Жонка: | Саманта Шэфілд | |||
| Дзеці: | Іван Рэджынальд Іан†, Нэнсі Гвен, Артур Ілвэн, Флорэнс Роўз Эндэліян | |||
.svg){kind=small}
Дэвід Кэмеран (англ.: David Cameron; 9 кастрычніка 1966, Лондан) — брытанскі палітык, пасля парламенцкіх выбараў 2010 года стаў 75-м прэм'ер-міністрам Вялікабрытаніі. Прадстаўнік Кансерватыўнай партыі.
Кіруе Кансерватыўнай партыяй з 2005 года. 11 мая (траўня) 2010 года ў Букінгемскім палацы быў прызначаны прэм'ер-міністрам Вялікабрытаніі каралевай Елізаветай II.
Змест |
Біяграфія [правіць]
Дзяцінства і адукацыя. Пачатак палітычнай кар'еры [правіць]
Нарадзіўся ў сям'і брокера. Між тым ён вядзе сваё паходжанне ад англійскага караля Вільгельма IV (ён з'яўляецца нашчадкам ад аднаго з незаконных атожылкаў гэтага караля). Скончыў Ітонскі каледж і Оксфардскі ўніверсітэт, дзе вывучаў палітыку, філасофію і эканоміку. У Оксфардзе Кэмеран пазнаёміўся з Барысам Джонсам (у цяперашні час - мэр Лондану).
Па сканчэнні ўніверсітэта пачаў працу ў даследчым аддзеле Кансерватыўнай партыі, зайючыся таксама падрыхтоўкай выступаў Джона Мэйджара і эканамічнымі пытаннямі. У 1993 годзе Кэмеран пачаў працу ў Міністэрстве ўнутраных спраў (Home Office). На парламенцкіх выбарах 1997 года выбіраўся ад акругі Стаффард, але пацярпеў пашкоджанне.
На парламенцкіх выбарах 2001 года быў абраны ўдзельнікам палаты абшчын ад акругі Уітні, Оксфардшыр. У 2005 годзе пасля сыходу ў адстаўку Майкла Говарда, пад кіраўніцтвам якога партыя прайграла парламенцкія выбары, быў абраны лідарам партыі ў трэцім туры. Падчас яго лідарства ў партыі адбыўся значны рост падтрымкі партыі сярод выбарнікаў — на фоне падзення рэйтынгу лейбарыстаў.
У першым туры перадвыбарных дэбатах увесну 2010 года, па выніках апытанняў, прайграў Ніку Клэгу, але перамог у апошнім.
На чале ўрады [правіць]
Увечар 11 мая 2010 года прэм'ер-міністр Гордан Браўн абвясціў аб сваім сыходзе з пастоў главы ўрады і лідара Лейбарысцкай партыі. У той жа вечар прапанову Каралевы аб фарміраванні ўрады атрымаў Дэвід Кэмеран, партыя якога набрала найбольшы лік мандатаў на парламенцкіх выбарах 6 мая 2010 года (але не атрымала абсалютнай большасці ў парламенце). Кэмеран абвясціў аб намеры сфармаваць кіравальную кааліцыю з ліберал-дэмакратамі.
12 мая 2010 года, упершыню ў пасляваеннай гісторыі Брытаніі, быў сфармаваны кааліцыйны ўрад; лідар ліберальных дэмакртаў Нік Клэг заняў пост намесніка прэм'ер-міністра.
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Дэвід Кэмеран- Афіцыйны сайт
- Дэвід Кэмеран у «Twitter»
Шаблон:Кабінет Дэвіда Кэмерана
