Каатынга

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Каатынга - Засушлівая бразільская саванна

Каатынга (парт.: Caatinga - запазычанне з моў тупі-гуарані: каа («лес») + тынга («белы») = літар. «Белы лес») - трапічная лістападна-рэдкалесная расліннасць [1] - адзін з унікальных відаў біёмаў (экарэгіёнаў) Бразіліі. Займае плошчу 750 000 км² (каля 11% тэрыторыі краіны), на якой пражывае 15 млн чалавек. Рэгіён выкарыстоўваецца для перагоннай жывёлагадоўлі (буйная рагатая жывёла), раслінаводства (вінаград, дыня, папайя), перыядычна пакутуе ад моцнай засухі. Тэрыторыі, занятыя каатынгай (Паўночна-Усходняя Бразілія: Мараньян, Піаўі, Сеара, Рыу-Грандзі-ду-Норт, Параіба, Пернамбуку, Алагоас, Сержыпі, Баія і на Паўднёва-Усходзе Бразіліі: паўночная частка Мінас-Жерайс), з'яўляюцца аднымі з самых адсталых у краіне ў эканамічных адносінах.

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Каатынга займае паўночна-ўсходнюю (блізкую да Атлантычнага акіяна) частку больш буйнага кантынентальнага рэгіёна сэрраду, які, у сваю чаргу, гістарычна, эканамічна і культурна ўваходзіць у склад шырокіх прастораў Заходняй Бразіліі - сэртаны. З-за напрамкі вятроў, плыняў і прыбярэжнага рэльефу мясцовасці, каатынга нагадвае афрыканскія саванны ў зоне Сахеля з дзвюма сезонамі - працяглым сухім (да 9 месяцаў) і кароткім дажджлівым (3 мес.), Прычым увільгатненне нясталае. Маецца вострая неабходнасць у новых вадасховішчах, сучаснай ірыгацыйнай сістэме, а таксама апрасняльных усталёўках. Асноўная водная артэрыя рэгіёну - рака Сан-Франсіску.

Флора[правіць | правіць зыходнік]

Каатынга найбольш вядомая па тыпу сваёй расліннасці: тут дамінуюць нізкарослыя, калючыя лістападныя дрэвы, якія страчваюць лісце ў перыяд засухі. Кактусы, сукуленты, калючыя хмызнякі пакрываюць паверхню зямлі. Значная колькасць аднагадовых раслін, якія прарастаюць, квітнеюць і адміраюць за час кароткага сезону дажджоў.

Зноскі

  1. Каатынга — артыкул з БСЭ

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]