Кацярына Сіенская

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кацярына Сіенская
Caterina da Siena
Ittendorf Kirche Rosenkranzgruppe detail.jpg
«Скульптурная група Мадонна са святымі Дамінікам і Кацярынай Сіенскай», дэталь
(Германія, размаляванае дрэва)
Свецкае імя:

Кацярына дзі Бенінкаса

Нараджэнне:

25 сакавіка 1347({{padleft:1347|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})
Сіена

Смерць:

29 красавіка 1380({{padleft:1380|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:29|2|0}}) (33 гады)
Рым

Шануецца:

каталіцкая царква, англікане, евангелічная лютэранская царква Амерыкі

Кананізавана:

1461

У ліку:

Настаўнік Цэрквы

Галоўная святыня:

моцы ў Санта-Марыя-сопра-Мінерва

Дзень памяці:

29 красавіка; з 1628 года, каб не супадаць з днём памяці Пятра Веронскага, перасунуты на 30 красавіка; з 1969 года вернуты зваротна

Заступніца:

Італія, медсёстры, супраць пажараў, супраць цялесных спакус

Атрыбуты:

дамініканскі ўбор тэрцыярыяў, лілея, кніга, распяцце, сэрца, цярновы вянок, стыгматы, пярсцёнак, голуб, ружа, чэрап, мадэль царквы, мадэль карабля з папскім гербам

Святая Кацярына Сіенская (устар. Катарына Сіенская, італ.: Caterina da Siena; народжаная Кацярына ды Бенінкаса, італ. Caterina Benincasa; Caterina di Giacomo di Benincasa; 25 сакавіка 1347, Сіена - 29 красавіка 1380, Рым) — тэрцыярка дамініканскага ордэна, італьянскі рэлігійны дзеяч і пісьменніца позняга Сярэднявечча, якая пакінула мноства лістоў і містычнае сачыненне "Дыялогі аб Прадбачанні Божым". Займалася актыўнай палітычнай і міратворчай дзейнасцю, спрыяла вяртанню пап ў Рым з Авіньёнскага палону, пераканаўшы Рыгора XI перанесці Святы Прастол назад у Італію. Вяла надзвычай аскетычны лад жыцця і мела бачанні, з якіх асабліва вядомыя містычныя заручыны і стыгматызацыя. Прылічаная да ліку святых Каталіцкай царквой, з'яўляецца адной з самых шанаваных святых жанчын у каталіцызме, прызнаная адной з трох жанчын-Настаўніц Царквы.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Чэрап св. Кацярыны Сіенскай у царкве Сан-Даменіка, Сіена

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Gigli L’opere della serafica Santa Caterina da Siena (Siena and Lucca, 1707-54).
  • Karl Hase Caterina von Siena — Лейпцыг, 1864.
  • Герье Кацярына Сіенская — Веснік Еўропы. — 1892.
  • Tommaseo Le Lettere di S. Caterina da Siena — Florence, 1860.
  • Augusta Theodosia Drane The History of St. Catherine of Siena and Her Companions — 1899.
  • Margaret Roberts Saint Catherine of Siena and Her Times — 1906.
  • Johannes Jorgensen, Ingeborg Lund Catherine of Siena — 1938.
  • Sigrid Undset Catherine of Siena — 1954.
  • Joseph Marie Perrin Catherine of Siena — 1965.
  • Raimondo Sorgia, Alfredo Brasioli Catherine of Siena — 1975.
  • Igino Giordani Saint Catherine of Siena — Doctor of the Church — Boston: Daughters of St. Paul, St. Paul Editions, 1975.
  • Hrsg. L. Gnadinger Caterina von Siena — Olten und Freiburg, 1980.
  • Anne B. Baldwin Catherine of Siena: A Biography — 1987.
  • Allan Drummond, Cara Smith Catherine of Siena — 2004.
  • Giuliana Cavallini Catherine of Siena — 2005.
  • Mary O’Driscoll Catherine of Siena: Passion for the Truth Compassion for Humanity — 2005.
  • Suzanne Noffke Catherine of Siena: Vision Through a Distant Eye — 2006.
  • Francis Thomas Luongo The saintly politics of Catherine of Siena — 2006.
  • Catherine M. Meade Catherine of Siena: To Purify the Church — 2006.
  • Gerald Parsons The Cult of Saint Catherine of Siena: A Study in Civil Religion? — 2008.
  • Thomas McDermott Catherine of Siena: Spiritual Development in Her Life and Teaching — 2008.
  • Jane Tylus Reclaiming Catherine of Siena: Literacy, Literature, and the Signs of Others — 2009.
  • Josephine E. Butler Catherine of Siena. A biography — London, 1894.