Міхаіл Тарыэлавіч Ларыс-Мелікаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Граф Міхаіл Тарыэлавіч Ларыс-Мелікаў
Միքաէլ Տարիելի Լորիս-Մելիքով
LorisMelikov Aivazovsky.jpg
М. Т. Ларыс-Мелікаў. Партрэт Айвазоўскага. 1888
сцяг
17-ы Міністр унутраных спраў
Расійскай імперыі
6 жніўня 1880 — 4 мая 1881
Манарх: Аляксандр II
Аляксандр III
Папярэднік: Леў Макаў
Пераемнік: Мікалай Ігнацьеў
 
Веравызнанне: армяна-грыгарыянскае[1]
Нараджэнне: 19 кастрычніка (5 лістапада) 1824({{padleft:1824|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:5|2|0}})
Тыфліс, Расійская імперыя
Смерць: 12 (24) снежня 1888({{padleft:1888|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:24|2|0}}) (64 гады)
Ніца, Францыя
Пахаваны: Ванкскія могілкі ў Тыфлісе
Бацька: Князь Тарыел[2] Зурабавіч Ларыс-Мелікаў
Маці: Княгіня Кацярына Ахвердава
Жонка: Князёўна Ніна Іванаўна Аргуцінская-Далгарукава
 
Ваенная служба
Прыналежнасць: Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Род войск: казачыя войскі,
Генеральны штаб
Званне: генерал ад кавалерыі
Камандаваў: Церскае казачае войска
Бітвы: Каўказская вайна,
Крымская вайна,
Руска-турэцкая вайна 1877—1878
 
Узнагароды:
Ордэн Святога Андрэя Першазванага
Ордэн Святога Уладзіміра I ступені
Ордэн Святога Уладзіміра II ступені
Ордэн Святога Уладзіміра III ступені
Ордэн Святога Уладзіміра IV ступені
Ордэн Святога Георгія II ступені
Ордэн Святога Георгія III ступені
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага
Ордэн Белага арла
Ордэн Святой Ганны I ступені
Ордэн Святой Ганны II ступені
Ордэн Святой Ганны III ступені
Ордэн Святой Ганны IV ступені
Ордэн Святога Станіслава I ступені
Ордэн Святога Станіслава II ступені
Ордэн Святога Станіслава III ступені

Залатая зброя «За адвагу» (1847, 1854)

Міхаіл Тарыэлавіч Ларыс-Мелікаў (руск.: Михаи́л Тариэ́лович Лори́с-Ме́ликов) (18251888), вайсковы і дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, міністр унутраных спраў (18791881), удзельнік Каўказскай, Крымскай, руска-турэцкай войнаў, генерал ад кавалерый. Губернатар шэрага губерніяў.

Зноскі

  1. Шилов Д. Н. Государственные деятели Российской империи. — СПб., 2002. — С. 428.
  2. Написание имени отца согласно: Шилов Д. Н. Государственные деятели Российской империи. — СПб., 2002. — С. 429.