Роберт Джэфры Эдвардс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Роберт Джэфры Эдвардс
англ.: Robert Geoffrey Edwards
Дата нараджэння:

27 верасня 1925({{padleft:1925|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:27|2|0}})

Месца нараджэння:

Манчэстэр, Вялікабрытанія

Дата смерці:

10 красавіка 2013({{padleft:2013|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:10|2|0}}) (87 гады)

Месца смерці:

Кембрыдж

Краіна:

Вялікабрытанія

Навуковая сфера:

экстракарпаральнае апладненне

Месца працы:

Кембрыджскі ўніверсітэт

Альма-матэр:

Бангорскі ўніверсітэт
Эдынбургскі ўніверсітэт

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (2010)

Роберт Джэфры Эдвардс (англ.: Robert Geoffrey Edwards, 27 верасня 1925, Манчэстэр - 10 красавіка 2013) — брытанскі навуковец-фізіёлаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне (2010) з фармулёўкай «за распрацоўку тэхналогіі штучнага апладнення».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1925 годзе ў Манчэстэры, Англія. Пасля заканчэння сярэдняй школы служыў у брытанскай арміі. Браў удзел у Другой сусветнай вайне. Пасля дэмабілізацыі вучыўся ў Бангорскім універсітэце.(горад Бангор, графства Гвінед, Паўночны Уэльс), затым - у Эдынбургскім універсітэце. У 1955 годзе атрымаў званне доктара філасофіі за дысертацыйную працу ў галіне эмбрыёнаў развіцця мышэй. З 1958 года працуе ў Нацыянальным інстытуце медыцынскіх даследаванняў у Лондане, дзе ініцыяваў вывучэнне праблемы чалавечага апладнення. У 1963 годзе пераязджае ў Кембрыдж. Там сумесна з Патрыкам Стэпта адкрывае першы ў свеце цэнтр экстракарпаральнага апладнення.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]