Уільям Рамзай

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Уільям Рамзай

Сэр Уільям Рамзай, таксама Уільям Рэмзі[1] (англ.: Sir William Ramsay; 2 кастрычніка 1852, Глазга23 ліпеня 1916, Хай-Уіком) — англійскі хімік і фізік. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1888). Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1904).

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ва ўніверсітэтах Глазга (1866—70), Гайдэльберга і Цюбінгена (доктар філасофіі; 1872). 3 1872 ва ўніверсітэце Глазга, з 1880 прафесар Брыстольскага, у 1887—1913 — Лонданскага ўніверсітэтаў.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Навуковыя працы па фізічнай, арганічнай і неарганічнай хіміі, гісторыі хіміі і фізікі. Адкрыў аргон (1894, разам з Дж. У. Рэлеем), неон, крыптон і ксенон (1898, разам з М. Траверсам). Вылучыў гелій з газаў клевіту (разнавіднасць уранавай смаляной руды; 1895). Вызначыў месца інертных газаў у перыадычнай сістэме хімічных элементаў (1900, адначасова з Дз. Мендзялеевым). Эксперыментальна назіраў самаадвольны радыеактыўны распад радыю і радону з утварэннем гелію (1903, разам з Ф. Содзі).

Зноскі

  1. Варыянты напісання прозвішча Рамзай і Рэмзі ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.13., Мн., 2001, С.301.