Іаяс (цар іўдзейскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іаяс
Цар Іаяс на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553
Цар Іаяс на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553
Род дзейнасці манарх
Дата нараджэння 843 да н.э.
Месца нараджэння
Дата смерці мерк. 797 да н.э.
Месца смерці
Месца пахавання
Бацька Ахозія, цар іудзейскі[1][2]
Маці Цыўя[d]
Дзеці Амасія, цар іудзейскі
Commons-logo.svg Іаяс на Вікісховішчы

Іаяс (іўрыт: יְהֹואָשׁ — «Іегова дае спакой»; грэч.: Ιωας; лац.: Joas) — восьмы цар паўднёвага Іўдзейскага царства, адзіны ацалелы сын іўдзейскага цара Ахозіі. Яго маці была Цыў’я з Вірсавіі. Традыцыйнымі гадамі яго панавання лічацца 835—796 да н.э.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Яшчэ немаўляці, яго выратавала ад забойства Гафоліі Іясавефа, дачка цара Іярама. На працягу шасці год хлопчык хаваўся ў Іерусалімскім храме, а на сёмы год у краіне адбылася арганізаваная святаром Іядаям рэвалюцыя, у выніку якой Гафолія была забіта, а сталец заняў непаўналетні цар.

Пакуль быў жывы першасвятар Іядай, Іаяс прытрымліваўся яго саветам і падтрымліваў служэнне Адзінаму Богу. Іаяс аднавіў Іерусалімскі храм, клапаціўся пра ахвяраванні на яго. Аднак пасля смерці Іядая, цар звярнуўся да шанавання язычніцкіх багоў, што выклікала гнеў Бога. Сын Іядая — Захарыя рашуча выступіў супраць язычніцкіх ахвяраванняў, за тое цар загадаў забіць прарока. Прарок загінуў акурат у Храме, падчас ахвяравання. Як вынік стала нашэсце на Іудзею сірыйцаў, якія спустошылі краіну. Толькі пасля выплаты вялікай кантрыбуцыі сірыйскі цар Азаіл адступіў ад Іерусаліма.

Гэтыя падзеі выклікалі эканамічны і палітычны заняпад у краіне. Супраць цара была складзена змова, ён быў забіты сваімі ўраднікамі і пахаваны «ў горадзе Давіда, але не са сваімі продкамі».

Зноскі