Іаяс (цар іўдзейскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іаяс
Цар Іаяс на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553
Цар Іаяс на выяве Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553
Род дзейнасці: манарх
Дата нараджэння: IX стагоддзе да н.э.
Месца нараджэння:
Дата смерці: мерк. IX стагоддзе да н.э.
Месца смерці:
Бацька: Ахозія, цар іудзейскі[1][2]
Маці: Цыўя[d]
Дзеці: Амасія, цар іудзейскі
Commons-logo.svg Іаяс на Вікісховішчы

Іаяс (іўрыт: יְהֹואָשׁ — «Іегова дае спакой»; грэч.: Ιωας; лац.: Joas) — восьмы цар паўднёвага Іўдзейскага царства, адзіны ацалелы сын іўдзейскага цара Ахозіі. Яго маці была Цыў’я з Вірсавіі. Традыцыйнымі гадамі яго панавання лічацца 835—796 да н.э.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Яшчэ немаўляці, яго выратавала ад забойства Гафоліі Іясавефа, дачка цара Іярама. На працягу шасці год хлопчык хаваўся ў Іерусалімскім храме, а на сёмы год у краіне адбылася арганізаваная святаром Іядаям рэвалюцыя, у выніку якой Гафолія была забіта, а сталец заняў непаўналетні цар.

Пакуль быў жывы першасвятар Іядай, Іаяс прытрымліваўся яго саветам і падтрымліваў служэнне Адзінаму Богу. Іаяс аднавіў Іерусалімскі храм, клапаціўся пра ахвяраванні на яго. Аднак пасля смерці Іядая, цар звярнуўся да шанавання язычніцкіх багоў, што выклікала гнеў Бога. Сын Іядая — Захарыя рашуча выступіў супраць язычніцкіх ахвяраванняў, за тое цар загадаў забіць прарока. Прарок загінуў акурат у Храме, падчас ахвяравання. Як вынік стала нашэсце на Іудзею сірыйцаў, якія спустошылі краіну. Толькі пасля выплаты вялікай кантрыбуцыі сірыйскі цар Азаіл адступіў ад Іерусаліма.

Гэтыя падзеі выклікалі эканамічны і палітычны заняпад у краіне. Супраць цара была складзена змова, ён быў забіты сваімі ўраднікамі і пахаваны «ў горадзе Давіда, але не са сваімі продкамі».

Зноскі