Ераваам

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ераваам I
стар.-яўр.: יָרָבְעָם
Ераваам I
Партрэт са зборніка біяграфій
Promptuarii Iconum Insigniorum (1553)
Цар Ізраіля
928 да н.э.907 да н.э.
Папярэднік: Саламон, як цар аб'яднанага Ізраільскага царства
Пераемнік: Надаў
 
Дзейнасць: суверэн
Нараджэнне: X стагоддзе да н.э.
  • Ізраільскае царства[d]
Смерць: 910 да н.э.
Бацька: Нават Яфрэмлянін[d]
Маці: Цэруа[d]
Жонка: жонка Ераваама I[d]
Дзеці: Нават і Авія[d]

Ераваам - першы цар ізраільскі.

Быў рабом цара Саламона, пры якім быў наглядчыкам над чыншавымі. Карыстаючыся непрыхільнасцю народа да Саламона, ён яшчэ пры яго жыцці дамагаўся царскага стальца, але вымушаны быў уцячы ў Егіпет. Пасля смерці Саламона ўзначаліў незадаволеных домам Давыдавым і, калі 10 плямён адкалолася ад Раваама, сына Саламона, стаў іх царом. Будучы царом ізраільскім, увёў паганскае ідалапаклонства, замяніў левіцкіх свяшчэннікаў жрацамі з простага люду, пабудаваў капішчы, увёў спецыяльнае свята ў гонар свайго ідала. Владарства Ераваама працягвалася 22 гады. Сваёй сталіцай ён спачатку абраў Сіхем, а потым перанёс яе ў Фірцах. У час вайны з іудзейскім царом Авіяй Ераваам страціў некалькі сваіх гарадоў і згубіў вялікую колькасць войска, пасля чаго ўжо не мог аднавіць сваю былую моц[1].

Зноскі

  1. Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А.Ф. Коршунава, паказальнікі А.Ф. Коршунава, В.А. Чамярыцкага. —Мн.: Навука і тэхніка, 1990. —207 с.: іл. С.145—146. ISBN 5-343-00151-3..

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А.Ф. Коршунава, паказальнікі А.Ф. Коршунава, В.А. Чамярыцкага. —Мн.: Навука і тэхніка, 1990. —207 с.: іл. С.145—146. ISBN 5-343-00151-3.