Іван Альгімонтавіч Гальшанскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Iван Альгімонтавіч Гальшанскі (узг. з 1379 — 1401) — сын Альгімонта, першы вядомы з верагодных крыніц прадстаўнік роду Гальшанскіх, актыўны прыхільнік Вітаўта ў час яго барацьбы за велікакняжацкую ўладу, двойчы суправаджаў яго ў эміграцыю ў Прусію. Узначальваў пасольства, што адвозіла ў Маскву дачку Вітаўта Соф'ю, нявесту вял.кн. маскоўскага Васіля Дзмітрыевіча. 3 1392 — адзін з набліжаных Вітаўта, уваходзіў у велікакняжацкую раду. 3 1396 — намеснік у Кіеве. Атрымаў ад Вітаўта вялікія воласці Глуск і Парэчча на р. Пціч, Дубровіцкае княства на р. Гарынь (цяпер Украіна). Быў жанаты з Агрыпінаю, дачкою Святаслава Іванавіча Смаленскага. Меў сыноў Андрэя Вязынскага, Сямёна Лютага, Аляксандра Нялюба, Міхаіла і дачку Юліянію (1378—1448), якая была жонкай кн. I. Карачаўскага, з 1418 другім шлюбам — вял. кн. Вітаўта.


«Гіпацэнтаўр» — герб Гальшанскіх
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Януш Дубровіцкі
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Фёдар
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Юрый
 
 
Уладзімір
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Васіліса
 
 
Іван
 
 
 
 
 
 
 
Анастасія
 
 
 
 
 
 
 
 
Гольша
 
 
 
 
 
Андрэй Вязынскі
 
 
каралева польская Соф'я
 
 
 
 
 
 
 
Васіліса
 
 
Багдана
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Марыя
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Сямён
 
 
 
 
 
 
 
 
Альгімонт?
 
Міндоўг
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Януш
 
 
Андрэй
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Даніл
 
 
 
 
 
 
 
Юрый
 
 
Марыя
 
 
 
 
 
 
 
 
Альгімонт
 
 
 
 
 
 
 
 
Аляксандр?
 
 
 
 
 
 
 
біскуп Павел
 
 
Соф'я
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Глеб?
 
 
Аляксандр
 
 
Ганна
 
 
Ганна
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Іван
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Васіль
 
 
Ядвіга
 
 
Фядора
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Сямён «Люты»
 
 
Юрый
 
 
Ганна
 
 
Аляксандра
 
 
Алена
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
прылічаная да святых Юліянія
 
 
Барбара
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Аляксандр
 
 
Ульяна
 
 
Юрый
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Міхаіл
 
 
Андрэй
 
 
Сямён
 
Таццяна
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Барыс?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
вял. кн. літоўская Юліянія
 
 
Сямён Трабскі
 
NN дачка
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Wolff, J. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku. — Warszawa, 1895. S. 94-115.