Гарынь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Гарынь
укр. Горинь
Чоўны на Гарыні ў Смародску
Чоўны на Гарыні ў Смародску
Характарыстыка
Даўжыня 659 км
Басейн 27 700 км²
Расход вады 110 м³/с (у вусці)
Вадацёк
Выток Волыця (Крэмэнэцкі раён) і Крэмэнэцкі раён
 • Месцазнаходжанне с. Волыця (Крэмэнэцкі раён)
 • Вышыня 345 м
 • Каардынаты 49°53′20″ пн. ш. 25°29′15″ у. д.HGЯO
Вусце Прыпяць
 • Месцазнаходжанне Давыд-Гарадок
 • Каардынаты 52°08′37″ пн. ш. 27°16′57″ у. д.HGЯO
Ухіл ракі 0,1 (на тэрыторыі Беларусі) м/км
Размяшчэнне
Водная сістэма Дняпро

Украіна Цярнопальская вобласць, Хмяльніцкая вобласць, Ровенская вобласць
Беларусь Брэсцкая вобласць
Краіны
Гарынь на карце
Гарынь на карце
physical
выток
выток
вусце
вусце
Лагатып Вікісховішча Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Гары́нь (укр.: Горинь) — рака ва Украіне і Брэсцкай вобласці Беларусі, правы прыток Прыпяці. Даўжыня ракі складае 659 км, у межах Беларусі — 82 км. Вадазбор — 27,7 тыс. км², у межах Беларусі — 1,2 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці дасягае 110 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні на тэрыторыі Беларусі — 0,1 .

Асноўныя прытокі[правіць | правіць зыходнік]

Справа: Случ.

Злева: Стубла, Вілія.

На рацэ[правіць | правіць зыходнік]

Гарады: Ізяслаў, Славута, Нэтэшын, Астрог, Дубровіца, Столін, Давыд-Гарадок.

Пасёлкі: Гошча, Оржыў, Стэпань, Рэчыца.

Агульнае[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаецца ў Цярнопальскай вобласці Украіны на Крамянецкім узвышшы, цячэ ў межах Падольскага і Валынскага ўзвышшаў, ніжняе цячэнне — ў Палескай нізіне, на Беларусі — у Столінскім раёне. Суднаходства пачынаецца на адлегласці 291 км ад вусця. Упадае ў Прыпяць 2 рукавамі (левы называецца Вятліца) у слаба асвоенай і незаселенай мясцовасці.

Даліна ракі трапецападобная з высокімі і стромкімі берагамі, на тэрыторыі Беларусі невыразная, дасягае шырыні 2,5 км. Пойма двухбаковая, шырыня ў верхнім цячэнні 0,1—0,7 км, сярэднім 1—1,5 км, у ніжнім да 2,5 км. У ніжняй плыні цячэ праз Пінскія балоты.

Рэчышча звілістае, шырыня яго ў ніжнім цячэнні вагаецца ў межах 150—200 м.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Ресурсы поверхностных вод СССР. Описание рек и озёр и расчёты основных характеристик их режима. Т. 5. Белоруссия и Верхнее Поднепровье. Ч. 1–2. – Л., 1971.
  • Природа Белоруссии: Попул. энцикл. / БелСЭ; Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1986. — 599 с., 40 л. ил. (руск.) 
  • Блакітная кніга Беларусі : Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. — Мн.: БелЭн, 1994. — 415 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-85700-133-1.
  • Государственный водный кадастр: Водные ресурсы, их использование и качество вод (за 2004 год). — Мн.: Министерство природных ресурсов и охраны окружающей среды, 2005. — 135 с.|Від=Б}}
  • Гидроэкологическое состояние бассейна Горыни в районе Хмельницкой АЭС / Под ред. В. К. Хильчевского — Киев: Ника-центр, 2011. — 176 с.