Ігнат Пятровіч Антонаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігнат Пятровіч Антонаў
Дата нараджэння 28 снежня 1922(1922-12-28)
Месца нараджэння в. Будніца, Віцебскі раён
Дата смерці 1 лютага 2015(2015-02-01) (92 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера медыцына
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Навуковае званне прафесар, член-карэспандэнт АМН СССР, акадэмік НАНБ
Альма-матар Мінскі медыцынскі інстытут
Узнагароды і прэміі
ордэн Айчыннай вайны I ступені ордэн Айчыннай вайны II ступені ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў ордэн Чырвонай Зоркі юбілейны медаль «50 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «60 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» Юбілейны медаль «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За адвагу» медаль «За абарону Сталінграда» медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За ўзяцце Кёнігсберга» медаль «Ветэран працы»

Ігнат Пятровіч Антонаў (28 снежня 1922, вёска Будніца, Віцебскі раён — 1 лютага 2015) — беларускі неўрапатолаг. Акадэмік АН Беларусі (1984), член-карэспандэнт АМН СССР (1974). Доктар медыцынскіх навук (1966), прафесар (1967)[1]. Заслужаны дзеяч навукі Беларусі (1972). Народны ўрач Беларусі (1992).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны[1], быў ваенфельчарам[2]. Выратаваў 128 параненых байцоў. Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут у 1950[1]. У 1950 −1955 гг. малодшы навуковы супрацоўнік Беларускага НДІ неўралогіі, нейрахірургіі і фізіятэрапіі, у 1955—1959 гг. — асістэнт, а з 1959 г. — дацэнт кафедры нервовых хвароб Беларускага дзяржаўнага інстытута ўдасканалення ўрачоў[3].

З 1962 дырэктар Беларускага НДІ неўралогіі і фізіятэрапіі[1].

Памёр 1 лютага 2015 года[4].

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Вядомы сваімі працамі па вывучэнні інфекцыйных і паразітарных хвароб нервовай сістэмы[1], фізіятэрапіі і курарталогіі. Аўтар 12 вынаходніцтваў, 9 манаграфій, 438 навуковых артыкулаў (да 1993 г.). Стварыў навуковую школу і падрыхтаваў 20 доктараў і 42 кандыдаты навук[3].

Міжнародная даследная камісія Біяграфічнага інстытута ЗША за выдатныя поспехі ў развіцці навукі прысвоіла І. П. Антонаву ганаровае званне «Чалавек года-97», па рашэнні Міжнароднага біяграфічнага цэнтра (Кембрыдж, Англія) імя акадэміка ўнесена ў выданне «2000 знакамітых людзей ХХ стагоддзя»[3].

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Элементы топической диагностики заболеваний нервной системы. — Мн., 1963 (в соавт.)
  • Судорожные состояния у детей. — Мн., 1970 (совм. с Г. Г. Шанько)
  • Вертебрально-базилярные инсульты. Мн., 1977 (совм. с Л. С. Гиткиной)
  • Ангиографическая диагностика сосудистых поражений и опухолей головного мозга. —Мн., 1973 (в соавт.)
  • Гиперкинезы у детей. —Мн., 1975 (совм. с Г. Г. Шанько)

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Народны ўрач Беларусі, ганаровы грамадзянін г. Мінска і г. Віцебска. Узнагароджаны двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнамі Айчыннай вайны І ступені, Працоўнага Чырвонага Сцяга, Дружбы народаў, Айчыны ІІІ ступені, 15 медалямі[3].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Антонов Игнатий Петрович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 27. — 737 с..
  2. Напярэдадні свята Перамогі ў Мінску ўшаноўвалі былых франтавых урачоў, санітараў, хірургаў, медыцынскіх сясцёр.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 АНТОНАЎ ІГНАТ ПЯТРОВІЧ
  4. Ушел из жизни Игнатий Петрович Антонов

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • БЭ ў 18 тамах. Т.1, Мн., 1996, С.387
  • Антонов, И. Счастье мое трудное… / И. Антонов // Советская Белоруссия. — 2009. — 20 июня. — С. 4.
  • Антонов Игнатий Петрович // Русецкий, А. В. Ученые-уроженцы Витебщины — для инновационной Беларуси / А. В. Русецкий, Н. К. Толочко. — Витебск, 2007. — С. 26—29.
  • Беляева, Н. От санинструктора до народного врача № 1 / Н. Беляева // Народнае слова. — 2003. — 9 жн. — С. 4.
  • Долготович, Б. Семья, прошедшая войну / Б. Долготович // Белорусская нива. — 2008. — 22 февр. — С. 4.
  • О семье Игнатия Петровича Антонова, уроженца д. Будница Витебского р-на, Почетного гражданина г. Витебска.
  • Лысова, Т. «Самая вкусная еда — простая, и самые лучшие отношения между людьми — простые», — считает народный доктор академик Игнатий Антонов / Т. Лысова // Рэспублiка. — 2006. — 12 снеж. — С. 6.
  • Мяснікоў, А. Зямная зорка Ігнація Антонава / А. Мяснікоў // Полымя. — 2006. — № 2. — С. 136—143.
  • Стаховская, С. Народному доктору — 85 / С. Стаховская // Медицинский вестник. — 2007. — 20 дек. — С. 1.
  • Долготович Б. Д. Почётные граждане белорусских городов: биограф. справочник / Б. Д. Долготович. — Мн.: Беларусь, 2008. — С. 53. — 368 с. — 2 000 экз. — ISBN 978-985-01-0784-8.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]