Ідолта (аграгарадок)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Ідолта
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Колькасць двароў
148
Насельніцтва
415 чалавек (1997)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 2152
Аўтамабільны код
2
Ідолта на карце Беларусі ±
Ідолта (аграгарадок) (Беларусь)
Ідолта (аграгарадок)
Ідолта (аграгарадок) (Віцебская вобласць)
Ідолта (аграгарадок)

Ідо́лта[1] (трансліт.: Idolta, руск.: Идолто) — аграгарадок у Мёрскім раёне Віцебскай вобласці, чыгуначная станцыя на лініі Друя-Варапаева. За 15 кіламетраў на паўночны захад ад Мёраў, 205 кіламетраў ад Віцебска. Уваходзіць у склад Павяцкага сельсавета.

Да 27 сакавіка 1959 года Ідолта знаходзілася ў складзе Павяцкага сельсавета[2], да 18 сакавіка 1963 года — у адміністрацыйным падпарадкаванні Друйскага пассавета[3].

Цягнецца ўздоўж заходняга берага возера Ідолта.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 415 жыхароў, 148 двароў (1997)

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

  • Клуб
  • Бібліятэка
  • Камбінат бытавога абслугоўвання
  • Аддзяленне сувязі

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7 (DJVU).
  2. Рашэнне выканкома Маладзечанскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 27 сакавіка 1959 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1959, № 4.
  3. Рашэнне выканкома Віцебскага абласнога (сельскага) Савета дэпутатаў працоўных ад 18 сакавіка 1963 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1963, № 18 (1018).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1998. — Т. 7. — 608 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0130-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]