Перайсці да зместу

Аберон (спадарожнік Урана)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Аберон
спадарожнік Урана
Першаадкрывальнік Уільям Гершэль[1]
Дата адкрыцця 11 студзеня 1787[1]
Арбітальныя характарыстыкі
Вялікая паўвось 583 520 км[2]
Эксцэнтрысітэт 0,0014[2]
Перыяд абарачэння 13,463 суткі[2]
Фізічныя характарыстыкі
Маса 3,013 ± 0,075 Yg[3]
Шчыльнасць 1,63 ± 0,05 g/cm³[3]
Атмасфера няма

Аберон — другі па велічыні спадарожнік Урана. Таксама вядомы пад пазначэннем «Uranus IV».

Гісторыя адкрыцця і вывучэння

[правіць | правіць зыходнік]

Аберон быў адкрыты Уільямам Гершэлем 11 студзеня 1787 года (праз 6 гадоў пасля адкрыцця ім Урана).

У студзені 1986 года Аберон быў даследаваны касмічным апаратам «Вояджэр-2», які праляцеў у 470 600 км ад яго. Атрымалася вывучыць толькі паўднёвую, асветленую Сонцам частку спадарожніка (паўночная частка пагружаная ў палярную ноч працягласцю 42 гады).

Да палёту «Вояджэра-2» пра спадарожнік было вядома мала. У выніку наземных спектраграфічных назіранняў была ўстаноўлена наяўнасць на Абероне вадзянога лёду.

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. 1 2 Berry A. A Short History of Astronomy — London: John Murray, 1898.
  2. 1 2 3 https://www.webcitation.org/617VryYmR?url=http://ssd.jpl.nasa.gov/?sat_elem Праверана 7 ліпеня 2011.
  3. 1 2 https://dx.doi.org/10.1086%2F116211
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аберон_(спадарожнік_Урана)&oldid=5162986"