Авель Пінхусавіч Брэгман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Авель Пінхусавіч Брэгман
Авель Брэгман.jpg
Дата нараджэння: 12 красавіка 1906(1906-04-12)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 30 мая 1958(1958-05-30) (52 гады)
Месца смерці:
Дзеці: Іна Авелеўна Бярозкіна
Альма-матар:
Месца працы:

Авель Пінхусавіч Брэгман (12 красавіка 1906, Людзяневічы, Жыткавіцкі раён, Мінская вобласць — 30 мая 1958, Мінск) — беларускі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1936 годзе скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут (выкладчыкі У. М. Сямёнава(руск.) бел. і М. Я. Колі). Пераехаў у Мінск, дзе працаваў архітэктарам, а потым начальнікам Архітэктурна-планіровачнага ўпраўлення. У 19371941 гадах старшыня праўлення Саюза архітэктараў БССР. У 19381940 гадах начальнік Магілёўскага філіяла Белдзяржпраекта. У 19411945 гадах працаваў у Куйбышаве, старэйшы інжынер штаба ваенна-палявога будаўніцтва, архітэктар заводаў НКАП 147 і 207.

З 1945 аднаўляў Мінск; кіраваў майстэрнямі Белдзяржпраекта; выкладаў у Мінскім архітэктурна-будаўнічым тэхнікуме (1946-58). У 19451954 гадах член Саюза архітэктараў БССР.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы: у Магілёве — гасцініца «Дняпро», жылыя дамы СНК БССР (19371941, з А. П. Воінавым); у Мінску — Інстытут фізкультуры (1938, з А. П. Воінавым і Мураўёвым), праект гасцініцы «Еўропа» на скрыжаванні вуліц Інтэрнацыянальнай і Леніна (1946), жылыя дамы на Ленінскім праспекце, (цяпер — праспект Незалежнасці, 19481951), 160-кватэрны жылы дом на скрыжаванні вуліц Савецкай і Даўгабродскай (19401948); дом прафесарска-выкладчыцкага складу інтэрнат Мінскай ВПШ па вул. К.Маркса (1950, цяпер — інтэрнат БДУ), Белпрамсавета і Прамэнергапраект (1953-1955, цяпер будынак Нацыянальнага банка Беларусі), комплекс жылых дамоў з кінатэатрам «Навіны дня» (19501953, па вуліцах К. Маркса і Энгельса, цяпер Малая сцэна тэатра імя Я. Купалы) і жылы дом Саюза пісьменнікаў з магазінам «Палітычная кніга» на рагу вуліц К. Маркса і Энгельса (1951-1953); кінатэатр «Летні» ў парку Горкага (1952), праект забудовы плошчы Свабоды (19541956); комплекс катэджаў па вул. Фрунзэ (1955-1957); корпус Тэхналагічнага інстытута (1956, з В. Б. Ладыгінай).

Удзельнічаў ва ўсесаюзным конкурсе на забудову Цэнтральнай плошчы ў Мінску (1954). З нерэалізаваных праектаў - два 116-кватэрныя дамы на Прывакзальнай плошчы ў Мінску (1940, з У. Вараксіным).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]