Альгера

Альгера
	Горад
Альгера
	Alghero - L'Alguer
Сцяг	Герб
	40°33′28″ пн. ш. 8°19′19″ у. д.HGЯO
Краіна	Італія
Рэгіён	Сардзінія
Кіраўнік	Raimondo Cacciotto[d]
Гісторыя і геаграфія
Першая згадка	1102
Плошча	224,43 км²
Вышыня цэнтра	7 м
Часавы пояс	UTC+1, летам UTC+2
Насельніцтва
Насельніцтва	43964 чалавекі (2018)
Нацыянальны склад	італьянцы
Канфесійны склад	каталіцызм, пратэстантызм, праваслаўе
Афіцыйная мова	італьянская мова, каталонская мова
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код	079
Паштовы індэкс	07041
Аўтамабільны код	SS
	comune.alghero.ss.it (італ.)
Паказаць/схаваць карты
	; ; Альгера ; ; Альгера ;
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Альгера (італ.: Alghero, катал.: L'Alguer) — горад у Італіі на паўночным захадзе вострава Сардзінія. Насельніцтва (2018 г.) — 43 964 чалавек.

Гісторыя

Паселішчы людзей на месцы Альгера з'явіліся ўжо ў перыяд неаліта. Каля горада захаваліся старажытны некропаль тыпу домус-дэ-янас і помнікі нурагічнай цывілізацыі.

Горад быў заснаваны ў 1102 г. выхадцамі з Генуі. У 1350 г. пасля эпідэміі чорнай смерці частка землеўладальнікаў саступілі свае правы Арагону. Паміж Арагонам і Генуяй разгарнулася барацьба, якая цягнулася да восені 1354 г. і скончылася перамогай арагонцаў. У Альгера прыбылі каланісты з Пірэнейскага паўвострава. У 1492 г. яму быў нададзены статус каралеўскага горада.

У 1708 г. Альгера перайшоў пад уладу Савойскай дынастыі. У 1861 г. стаў часткай Італіі.

Культура

Асаблівасцю Альгера з’яўляецца выкарыстанне ў афіцыйным справаводстве адначасова італьянскай і каталонскай моў. Горад з’яўляецца важным універсітэцкім цэнтрам Сардзініі. Тут захаваліся некаторыя традыцыйныя рамёствы, у тым ліку апрацоўка чырвоных каралаў. Мясцовая кухня славіцца рыбнымі стравамі і віном.

Каталіцкі патрон Альгеры — Святы Міхаіл. Жыхары Альгера арганізуюць яркія святкаванні страснога тыдня, у першыя дні жніўня — масавыя рэлігійныя шэсці ў гонар Дзевы Марыі, падчас Новага года і дня ўнебаўзяцце Найсвяцейшай Дзевы Марыі — карнавал і феерверкі.

Славутыя мясціны

Альгера — важны транспартны і турыстычны цэнтр Сардзініі. Турыстаў вабяць прыродныя і гістарычныя каштоўнасці:

Стары горад, у якім захаваліся помнікі грамадзянскай, царкоўнай і ваеннай архітэктуры XIV — XVIII стст., у тым ліку сабор Святой Марыі, касцёл Святога Мікалая з купалам з паліхромнай маёлікі, абарончыя вежы і бастыёны, палацы багатых гараджан.