Аляксандр Пятровіч Мазалёў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Пятровіч Мазалёў
руск.: Александр Петрович Мозолёв
Фатаграфія
Зянон Паўлоўскі. «Партрэт мастака А. П. Мазалёва». 1945
Дата нараджэння: 6 сакавіка 1910(1910-03-06)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1 ліпеня 1970(1970-07-01) (60 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства: Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг СССР СССР
Род дзейнасці: мастак
Месца працы:
Жанр: пейзаж, партрэт, нацюрморт, гістарычная карціна
Вучоба:
Стыль: сацрэалізм
Вядомыя працы: «Мінск. Плошча Перамогі» (1960), «У партызанскім штабе» (1958)
Уплыў: Уладзімір Хрусталёў
Аляксандр Савінаў
Аляксандр Асмёркін
Уплыў на: Барыс Аракчэеў, Мікалай Казакевіч


Алякса́ндр Пятро́віч Мазалё́ў (6 сакавіка 1910, Рудня, Магілёўская губерня, Расійская імперыя — 1 ліпеня 1970, Мінск) — беларускі жывапісец, графік, педагог. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Маладосць[правіць | правіць зыходнік]

Паходзіў з сялянская сям’і. Скончыў сярэднюю школу. У 1927 годзе паступіў вучыцца ў Віцебскі мастацкі тэхнікум, дзе займаўся жывапісам у мастака Уладзіміра Хрусталёва. Але з-за матэрыяльных цяжкасцяў не скончыў вучылішча і вярнуўся на радзіму, дзе стаў загадчыкам хаты-чытальні. У 19311938 гадах вучыўся ў Ленінградскім інстытуце пралетарскага мастацтва, куды яго накіраваў саўгас «Запаветы Ільіча». Настаўнікамі яго былі прафесар Аляксандр Савінаў, потым Аляксандр Асмёркін. Дыплом абараняў у мастака-баталіста Рудольфа Фрэнца. У 1938 годзе быў накірован выкладаць у Варашылаўградскае мастацкае вучылішча. Па запрашэнні Упраўлення па справах мастацтва БССР у 1939 годзе быў пераведзены выкладаць у Віцебскае мастацкае вучылішча, дзе працаваў да 1941 года.

Перыяд Вялікай Айчыннай вайны[правіць | правіць зыходнік]

Пад час Вялікай Айчыннай вайны прымаў удзел у дзейнасці падпольнай арганізацыі. Кватэра мастака была месцам сувязі падпольшчыкаў з партызанамі. У выніку здрады ў 1942 годзе падпольная арганізацыя была раскрыта. Мастак быў падвергнуты катаванням і адпраўлены ў Нямеччыну, у канцэнтрацыйны лагер. Пасля вызвалення з канцлагера ў 1944 годзе ваяваў у Чырвонай Арміі, але быў цяжка кантужаны ў баях пад Вільнюсам, што давала пра сябе ведаць ўсё жыццё.

Пасляваенные годы[правіць | правіць зыходнік]

З 1948 года стаў жыць у Мінску. У 1948—1952 гадах выкладаў у Мінскім мастацкім вучылішчы. З 1956 па 1970 — у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце. Удзельнічаў у рэспубліканскіх і ўсесаюзных мастацкіх выстаўках.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў у галіне станковых жывапісу і графікі, у пейзажным, партрэтным, бытавым і батальным жанрах. Быў аўтарам тэматычных карцін, у якіх вельмі ёміста ўвасабляліся характэрныя прыкметы таго часу і галоўныя грамадскія ідэалы. Сярод яго твораў:

Сярод творчай спадчыны мастака таксама шмат эцюдаў, накідаў і замалёвак. Творы мастака захоўваюцца у Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]