Аляксей Паўлавіч Федчанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксей Паўлавіч Федчанка
руск.: Алексей Павлович Федченко
Alexei Fedchenko.jpg
Дата нараджэння 7 (19) лютага 1844[1][2]
Месца нараджэння
Дата смерці 3 верасня 1873(1873-09-03)[2] (29 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Жонка Olga Fédchenko[d]
Род дзейнасці падарожнік-даследчык, географ, батанік, энтамолаг, натураліст
Навуковая сфера біялогія, геаграфія
Месца працы
Альма-матар
Вядомы як даследчык Сярэдняй Азіі, Паміра
Commons-logo.svg Аляксей Паўлавіч Федчанка на Вікісховішчы

Аляксей Паўлавіч Фе́дчанка (7 (19) лютага 1844, Іркуцк3 (15) верасня 1873, ледавік на Манблане, Альпы) — рускі вучоны-натураліст, падарожнік, даследчык Сярэдняй Азіі.

У 1864 годзе скончыў Маскоўскі ўніверсітэт. У 1868—1871 гадах падарожнічаў Туркестане і нізоўях ракі Сырдар'я. Займаўся даследаваннямі Алайскай і Ферганскай далін, адкрыў і даследаваў Заалайскі хрыбет. Стварыў першую араграфічную схему горнай сістэмы Гісара-Алая. У 1872 годзе А. П. Федчанка выехаў у Францыю, затым у Лейпцыг, пабываў у Швейцарыі.

У верасні 1873 года з двума праваднікамі падняўся на адзін з ледавікоў Манблана (фр.: Col du Géant), дзе загінуў падчас буры. Пахаваны на могілках у Шамані (Францыя) ля падножжа Манблана.

Асноўныя працы А. П. Федчанкі былі сістэмазаваны і надрукаваны пасля яго смерці пад назвай «Падарожжа ў Туркестан А. П. Федчанкі».

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У гонар А. П. Федчанкі названы ледавік на Паміры , астэроід 3195 і род вос Fedtschenkia.

Зноскі

  1. Catalog of the German National Library Праверана 31 мая 2020.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Great Russian EncyclopediaБольшая российская энциклопедия, 2004. — ISBN 978-5-85270-320-0 Праверана 11 ліпеня 2020.
  3. Федченко Алексей Павлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 16. — С. 345. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0263-6 (Т. 16).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]