Андрэй Авяр’янавіч Куцак

Андрэй Авяр'янавіч Куцак
Андрэй Авяр'янавіч Куцак
	1956 — 1957
Кіраўнік урада	Ціхан Кісялёў
Папярэднік	пасада заснаваная
Пераемнік	пасада скасаваная
	верасень 1952 — студзень 1954
Кіраўнік урада	Аляксей Кляшчоў; Кірыл Мазураў
Папярэднік	Мікалай Абраменка
Пераемнік	Уладзімір Лабанок
	1948 — верасень 1952
Папярэднік	Міхаіл Зімянін
Пераемнік	Аляксей Варанцоў
Нараджэнне	17 (30) ліпеня 1903; Жэрдэніўка, Kuna Volost[d], Гайсінскі павет[d], Падольская губерня, Расійская імперыя;
Смерць	12 студзеня 1974 (70 гадоў); Мінск, Беларуская ССР, СССР;
Грамадзянства	СССР;
Партыя	УКП(б) (з 1927)
Ваенная служба
Прыналежнасць	СССР
Званне	Палкоўнік
Бітвы	Вялікая Айчынная вайна;
	Медаль «Партызану Айчыннай вайны» II ступені

Андрэ́й Авяр’я́навіч Куца́к (17 ліпеня 1903, в. Жэрдэніўка, Падольская губерня, Расійская імперыя, цяпер Гайсынскі раён Вінніцкай вобласці Украіны) — 12 студзеня 1974, Мінск) — беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч. Член УКП(б)^[1].

Біяграфія

У 1924 годзе скончыў Вышэйшыя педагагічныя курсы у г. Гайсыне, пасля працаваў настаўнікам^[2].

У 1925—1928 гадах на службе ў РСЧА.

Пасля дэмабілізацыі паступіў у Тыфліскі лесатэхнічны інстытут^[2], пасля яго заканчэння працаваў на Гомельскім дрэваапрацоўчым камбінаце^[1], літаральна праз тры гады стаўшы яго дырэктарам, прайшоўшы шлях ад майстра цэху і галоўнага інжынера^[3].

У 1939 годзе быў абраны трэцім сакратаром Гомельскага гаркама КП(б)Б, са студзеня 1941 года — сакратар Гомельскага абкама КП(б)Б па кадрах^[1]^[3].

У жніўні 1941 — лістападзе 1942 года знаходзіўся на пасадзе сакратара Гомельскага падпольнага абкама КП(б)Б^[2], узначальваў надзвычайную камісію па эвакуацыі прадпрыемстваў^[3], з ліпеня 1942 года камісар групы партызанскіх атрадаў.

У жніўні 1943 года быў прызначаны ўпаўнаважаным ЦК КП(б)Б і ЦШПР на Цэнтральным фронце.

Пасля вызвалення Беларусі быў зноў абраны сакратаром Гомельскага абкама КП(б)Б^[2], з 1948 года — другі сакратар абкама^[1].

З верасня 1952 года па студзень 1954 года працаваў старшынёй Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта, пасля па ліпень 1956 года быў першым намеснікам старшыні^[1].

З діпеня 1956 года ў Мінску — працаваў у дрэваапрацоўчай прамысловасці: быў прызначаны міністрам утворанага Міністэрства папяровай і дрэваапрацоўчай прамысловасці БССР, пасля яго скасавання ў 1957 годзе працаваў начальнікам Галоўнага ўпраўлення папяровай і дрэваапрацоўчай прамысловасці Беларускага СНГ, затым да 1963 года быў першым намеснікам начальніка^[2].

Кандыдат у члены ЦК КПБ (1940—1960)^[1], дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1951—1959)^[2].

Узнагароды

Андрэй Куцак узнагароджаны^[3]:

Зноскі

1 2 3 4 5 6 7 Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 - 1991(недаступная спасылка) (руск.)
1 2 3 4 5 6 Высшее партизанское командование Белоруссии. 1941—1944: справочник (руск.) / Э. Г. Иоффе [и др.]; под общ. ред. д-ра ист. наук проф. Э. Г. Иоффе. — Мн.: Беларусь, 2009. — С. 145—146. — 271 с. — 1 500 экз. — ISBN 978-985-01-0836-4.
1 2 3 4 СЕКРЕТАРЬ ПОДПОЛЬНОГО ОБКОМА. Сайт КПБ (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 3 верасня 2017. Праверана 10 верасня 2016.

Літаратура

Высшее партизанское командование Белоруссии. 1941—1944: справочник (руск.) / Э. Г. Иоффе [и др.]; под общ. ред. д-ра ист. наук проф. Э. Г. Иоффе. — Мн.: Беларусь, 2009. — С. 145—146. — 271 с. — 1 500 экз. — ISBN 978-985-01-0836-4.

[kpss-1] 1 2 3 4 5 6 7 Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 - 1991(недаступная спасылка) (руск.)

[ВПК-2] 1 2 3 4 5 6 Высшее партизанское командование Белоруссии. 1941—1944: справочник (руск.) / Э. Г. Иоффе [и др.]; под общ. ред. д-ра ист. наук проф. Э. Г. Иоффе. — Мн.: Беларусь, 2009. — С. 145—146. — 271 с. — 1 500 экз. — ISBN 978-985-01-0836-4.

[КПБ-3] 1 2 3 4 СЕКРЕТАРЬ ПОДПОЛЬНОГО ОБКОМА. Сайт КПБ (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 3 верасня 2017. Праверана 10 верасня 2016.

[1]

[2]

[3]