Уладзімір Елісеевіч Лабанок

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Елісеевіч Лабанок
Уладзімір Елісеевіч Лабанок.jpg
сцяг
Намеснік старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР
1974 — 4 лістапада 1984
Пераемнік: Уладзімір Мікуліч
сцяг
1-ы намеснік старшыні Савета Міністраў Беларускай ССР
красавік 1962 — 1974
Прэм’ер-міністр: Ціхан Кісялёў
Пераемнік: Уладзімір Міцкевіч
сцяг
Міністр вытворчасці і нарыхтовак сельгаспрадуктаў БССР
красавік 1962 — 1964
Прэм’ер-міністр: Ціхан Кісялёў
Папярэднік: пасада заснаваная
Пераемнік: пасада скасаваная
сцяг
Першы сакратар Віцебскага абласнога камітэта КПБ
верасень 1956 — красавік 1962
Папярэднік: Мікіта Кароткін
Пераемнік: Станіслаў Пілатовіч
Flag of Homyel Voblast.svg Старшыня Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта
студзень 1954 — верасень 1956
Прэм’ер-міністр: Кірыл Мазураў
Папярэднік: Андрэй Куцак
Пераемнік: Іван Палякоў
сцяг
Першы сакратар Палескага абласнога камітэта КПБ
снежань 1948 — студзень 1954
Папярэднік: Іван Карасёў
Пераемнік: пасада скасаваная
Coat of Arms of Połack, Belarus.svg Старшыня Полацкага абласнога выканаўчага камітэта
верасень 1944 — 1946
Прэм’ер-міністр: Панцеляймон Панамарэнка
Папярэднік: пасада заснаваная
Пераемнік: Сцяпан Шупеня
 
Партыя:
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 3 ліпеня 1907(1907-07-03)
Смерць: 4 лістапада 1984(1984-11-04) (77 гадоў)
Пахаванне:
 
Ваенная служба
Гады службы: 1941—1944
Прыналежнасць: Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў: партызан
Званне:
Палкоўнік
Камандаваў: Лепельскай партызанскай брыгады імя Сталіна
Бітвы: Вялікая Айчынная вайна
 
Узнагароды:
Герой Савецкага Саюза
ордэн Леніна ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Суворава I ступені ордэн Айчыннай вайны I ступені ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў медаль «За працоўную доблесць» медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «Ветэран працы» медаль «За асваенне цалінных зямель»

Уладзі́мір Елісе́евіч Лабано́к (20 чэрвеня (3 ліпеня) 1907 в.Востраў — 4 лістапада 1984) — беларускі дзяржаўны дзеяч, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Віцебскай вобласці. Герой Савецкага Саюза (1943).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў вёсцы Востраў (сучасны Пухавіцкі раён Мінскай вобласці).

У 1926 г. скончыў Дукорскую сямігадовую школу з сельскагаспадарчым ухілам.

У 1931 годзе скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію.

З 1931 года працаваў на пасадзе агранома, памочніка Народнага Камісара земляробства Беларускай ССР, а з 1933 года — на пасадзе агранома-эканаміста ўпаўнаважанага Народнага Камісарыята саўгасаў СССР па БССР.

З 1939 года — дырэктар Смалянскага сельскагаспадарчага тэхнікума Віцебскай вобласці БССР. З 1941 года — першы сакратар Лепельскага РК КП(б)Б.

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

Са снежня 1941 па чэрвень 1944 года 1-ы сакратар Лепельскага падпольнага райкома КП(б)Б. З сакавіка 1942 года У. Е. Лабанок камандзір партызанскага атрада, са снежня 1942 — камісар Чашніцкай партызанскай брыгады («Дубрава»), з ліпеня 1943 года — камандзір Лепельскай партызанскай брыгады імя Сталіна. У снежні 1943 года узначаліў аператыўную групу ЦК КП(б)Б і Беларускага штаба партызанскага руху па Полацка-Лепельскай партызанскай зоне.

У мірны час[правіць | правіць зыходнік]

З 1944 года займаў пасады ў апараце ЦК КПБ, старшыні Полацкага і Гомельскага аблвыканкамаў, 1-га сакратара Палескага і Віцебскага (верасень 1956 — красавік 1962)[1] абкамаў КПБ.

З 1962 года на пасадзе 1-га намесніка старшыні Савета міністраў БССР і адначасова міністр вытворчасці і нарыхтовак сельгаспрадуктаў, з 1974 — намеснік Старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР.

Член Цэнтральнай рэвізійнай камісіі ЦК КПСС, Член ЦК КП Беларусі з 1949 года, кандыдат у члены бюро ЦК КПБ з 1962 і 1976 гадоў, член бюро ЦК КПБ у 1966—1976. Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 3, 6—10 скліканняў, дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 2—10-га скліканняў, у 1968—1974 гадах займаў пасаду Старшыні Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • «В боях за Родину» (1961)
  • «Партизаны принимают бой» (1972)

Ушанаванне памяці[правіць | правіць зыходнік]

У мінскім мікрараёне Сухарава адна з вуліц носіць імя Уладзіміра Лабанка, таксама яго імём названа вуліца ў Лепелі, саўгас-тэхнікум у горадзе Мар’іна Горка Мінскай вобласці, Лепельская сярэдняя школа № 1, музей народнай славы ў пасёлку Ушачы.

У Мінску на доме № 4 па Бранявым завулку ў 1986 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка (сілумін; скульпт. І. Глебаў)[2].

Зноскі

  1. Витебск: Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Минск: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — С. 112, 113. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1.(руск.) 
  2. Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Мінск / АН БССР. Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэдкал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш.— Мн.: БелСЭ, 1988.— 333 с.: іл. ISBN 5-85700-006-8.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Уладзімір Елісеевіч Лабанок на сайце «Героі краіны»

  • Беларусь: Энцыклапедычны даведнік / Рэдкал.: Б. І. Сачанка і інш. — Мн.: БелЭн, 1995. — 800 с. — 5 000 экз. — ISBN 985-11-0026-9.
  • Витебск: Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Минск: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — С. 112, 113. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1.(руск.)