Антынейтрон

сімвал	${\bar {n}}$
маса	939,565346(23) МэВ
антычасціца	нейтрон (n)
статыстыка	ферміён
група	адрон (барыён, N-барыён, нуклон)
узаемадзеянне	моцнае, cлабае, электрамагнітнае і гравітацыйнае
квантавыя лікі
электрычны зарад	0
спін	1/2
ізатапічны спін	1/2
барыённы лік	-1
дзіўнасць	0
чароўнасць	0
Іншыя ўласцівасці і звесткі
час жыцця	885,7(8) с
каналы распаду	$p^{-}+e^{+}+{\nu }_{e}$
састаў часціцы	${\bar {u}}{\bar {d}}{\bar {d}}$

Антынейтрон — антычасціца ў адносінах да нейтрона. Як і нейтрон, антынейтрон мае нулявы электрычны зарад. Маса антынейтрона роўная масе нейтрона, а магнітныя моманты іх аднолькавыя па велічыні, але процілеглыя па знаку.

Антынейтрон адкрыты ў 1956 годзе ў пратон-пратонных сутыкненнях на паскаральніку Беватрон ў лабараторыі LBNL Б. Коркам, Г. Ламбертсанам, О. Пічоні і В. Венцэлем. Сутыкаючыся з ядрамі мішэні, антыпратон можа аддаць свой адмоўны зарад аднаму з пратонаў ядра (або набыць ад яго дадатны). Пры гэтым утворыцца пара нейтрон-антынейтрон. Пацвярджэннем утварэння антынейтрона з'яўляецца наступная анігіляцыя яго з нейтронам ці пратонам іншага ядра. Сам антынейтрон не пакідае следу (напрыклад, у фотаграфічных эмульсіях), аднак пры анігіляцыі ўзнікае некалькі зараджаных часціц, сляды якіх выходзяць з адной кропкі.

Гл. таксама

• Антыпратон
• Антырэчыва