Перайсці да зместу

Магнітны момант

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Магнітны момант
Размернасць L²I
Адзінкі вымярэння
СІ Ам²
Заўвагі
вектарная велічыня
Электрадынаміка
Электрычнасць · Магнетызм

Магнітны момант, магнітны дыпольны момант — асноўная велічыня, якая характарызуе магнітныя ўласцівасці рэчыва. Крыніцай магнетызму, згодна з класічнай тэорыі электрамагнітных з’яў, з’яўляюцца электрычныя макра- і мікратокі. Элементарнай крыніцай магнетызму лічаць замкнёны ток. Магнітным момантам валодаюць элементарныя часціцы, атамныя ядры, электронныя абалонкі атамаў і малекул. Магнітны момант элементарных часціц (электронаў, пратонаў, нейтронаў і іншых), як паказала квантавая механіка, абумоўлены існаваннем у іх уласнага механічнага моманту — спіна.

Магнітны момант вымяраецца ў Ам² або Дж/Тл (СІ), альбо эрг/Гс (СГС), 1 эрг/Гс = 10−3 Дж/Тл. Спецыфічная адзінка элементарнага магнітнага моманту — магнетон Бора.

Формулы для вылічэння магнітнага моманту

[правіць | правіць зыходнік]

У выпадку плоскага контуру з электрычным токам магнітны момант вылічаецца як

,

дзе  — сіла току ў контуры,  — плошча контуру,  — адзінкавы вектар нармалі да плоскасці контуру. Кірунак магнітнага моманту звычайна знаходзіцца па правілу свярдзёлка: калі круціць ручку свярдзёлка ў кірунку току, то кірунак магнітнага моманту будзе супадаць з кірункам паступальнага руху свярдзёлка.

Для адвольнага замкнёнага контуру магнітны момант знаходзіцца з:

,

дзе  — радыус-вектар, праведзены з пачатку каардынат да элемента даўжыні контуру .

У агульным выпадку адвольнага размеркавання токаў у асяроддзі:

,

дзе  — шчыльнасць току у элеменце аб’ёму .