Вільгельм Вунт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Вільгельм Вунт
ням.: Wilhelm Wundt
Wilhelm Wundt.jpg
Дата нараджэння 16 жніўня 1832(1832-08-16)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 31 жніўня 1920(1920-08-31)[5][1][…] (88 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Жонка Sophie Wundt[d]
Дзеці Max Wundt[d] і Eleonore Wundt[d]
Род дзейнасці філосаф, выкладчык універсітэта, псіхолаг, фізіёлаг, аўтар, пісьменнік
Навуковая сфера фізіялогія, псіхалогія народаў[d] і experimental psychology[d]
Месца працы
Навуковая ступень доктарская ступень[d] (1856)
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Karl Ewald Hasse[d] і Герман Людвіг Фердынанд Гельмгольц
Вядомыя вучні Vitaly Serebrenikov[d], Ferdinand Tönnies[d][6], Уладзімір Міхайлавіч Бехцераў, Франц Боас, Эміль Дзюркгейм, Эдмунд Гусерль, Ludwig Lange[d], Karl Julius Lohnert[d], Браніслаў Маліноўскі, George Herbert Mead[d], Constantin Rădulescu-Motru[d], Эдвард Сэйпір, William Isaac Thomas[d], Ernst Meumann[d][7], Władysław Witwicki[d] і Richard Arwed Pfeifer[d][8]
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Вільгельм Вунт на Вікісховішчы

Вільгельм Максіміліян Вунт (ням.: Wilhelm Maximilian Wundt; 16 жніўня 1832, Некараў каля Манхайма — 31 жніўня 1920, Гросботэн каля Лейпцыга) — нямецкі псіхолаг, фізіёлаг і філосаф, заснавальнік эксперыментальнай псіхалогіі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вывучаў медыцыну ва ўніверсітэтах Цюбінгенскім, Гайдэльбергскім і Берлінскім універсітэтах. Быў вучнем Г. Геймгольца. У 1857 годзе стаў выкладчыкам, а з 1864 — прафесарам Гайдэльбергскага ўніверсітэта. З 1874 года — прафесар філасофіі Цюрыхскага ўніверсітэта; у 1875—1917 — ардынарны прафесар філасофіі Лейпцыгскага ўніверсітэта (у 1889—1890 — яго рэктар). У 1879 годзе заснаваў у Лейпцыгскім універсітэце першую ў свеце лабараторыю эксперыментальнай псіхалогіі, дзе вывучаў час рэакцыі, утварэнне асацыяцый, увагу, пачуцці. У 1883 годзе заснаваў першы ў свеце часопіс па эксперыментальнай псіхалогіі «Філасофскія даследаванні».

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Прадметам псіхалогіі разглядаў змест свядомасці.

Стварыў «трохмерную» тэорыю пачуццяў. Ён вылучаў тры часткі эмоцый: задавальненне-незадавальненне, спакой-узрушанасць, напружанасць-разрадка. Кожная элементарная эмоцыя мае спецыфічныя суадносіны гэтых уласцівасцей. Эмоцыі з падобнымі уласцівасцямі могуць аб'ядноўвацца. Акрамя таго, некаторыя сітуацыі нараджаюць цэлыя комплексы больш-менш розных эмоцый.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Wilhelm Wundt // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Wilhelm Wundt // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 www.accademiadellescienze.it Праверана 1 снежня 2020.
  5. Вундт Вильгельм // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  6. Meischner-Metge A. (unspecified title) // (untranslated)Франкфурт-на-Майне: Peter Lang, 2003. — С. 156–166.
  7. https://www.e-torredebabel.com/Psicologia/Contemporanea/Wundt-II-4.htm
  8. Матэматычная генеалогія — 1997.