Гуга Цэлміньш

З пляцоўкі Вікіпедыя
Гуга Цэлміньш
лат.: Hugo Celmiņš
Hugo Celmiņš 1930s.jpg

прэм’ер-міністр Латвіі[d]
19 снежня 1924 — 23 снежня 1925
прэм’ер-міністр Латвіі[d]
1 снежня 1928 — 23 сакавіка 1931

Нараджэнне 30 кастрычніка 1877(1877-10-30)[1]
Смерць 30 ліпеня 1941(1941-07-30)[1] (63 гады)
Партыя
Адукацыя
  • Рыжскі політэхнічны інстытут[d]
Дзейнасць палітык, дыпламат, афіцэр, журналіст
Узнагароды
Вялікі крыж ордэна Трох зорак Order of the Three Stars, 2nd Class ордэн Трох зорак 3-й ступені ваенны ордэн Лачплэсіса ордэн Белай ружы Фінляндыі ордэн Адраджэння Польшчы ордэн Вялікага князя Літоўскага Гядзімінаса
Commons-logo.svg Гуга Цэлміньш на Вікісховішчы

Гуга Цэлміньш (лат.: Hugo Celmiņš; 30 кастрычніка 1877, Лубана30 ліпеня 1941, Масква) — латвійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, дыпламат, мэр Рыгі ў 1931-1935 гадах, прэм’ер-міністр Латвіі ў 1924-1925 і 1928-1929 гадах.

У 1903 годзе атрымаў вышэйшую агранамічную адукацыю ў Рызе, працягваў вучобу ў Берне. Падчас вучобы ўцягнулася ў дзейнасць латышскай карпарацыі «Талавія». У 19071913 гадах рэдагаваў латышскае перыядычнае выданне «Балтыйскі фермер», якое выходзіла ў Рызе.

З 1904 года — афіцэр рускай арміі, ваяваў на баку Расіі ў Першай сусветнай вайне. У 1915 годзе трапіў у нямецкі палон. У 1919 годзе ўступіў у новаствораную латышскую армію, змагаючыся з бальшавіцкай арміяй.

У красавіку 1920 годзе ад Латвійскага сялянскага саюза Карліса Улманіса быў абраны ў склад Канстытуцыйнага сходу. Ён выконваў шматлікія міністэрскія функцыі ў розных урадах: быў міністрам сельскай гаспадаркі (19201921) і адукацыі (19231924).

Узначальваў урад двойчы: першы раз з 19 снежня 1924 года па 23 снежня 1925 года, а затым з 1 снежня 1928 года па 26 сакавіка 1929 года.

Пакінуўшы Сейм у 1931 годзе стаў мэрам Рыгі. У 1935 годзе ўрад Карліса Улманіса накіраваў яго ў дыпламатычную місію ў Берлін, ён таксама быў прадстаўніком у Вене і Гаазе.

У ліпені 1940 года спрабаваў свае сілы на парламенцкіх выбарах, абвешчаных пад ціскам СССР, але ўзначалены ім спіс быў ануляваны прасавецкімі ўладамі, а сам ён у кастрычніку 1940 года быў арыштаваны НКУС СССР, прыгавораны да страты і расстраляны на палігоне «Камунарка» пад Масквой 30 ліпеня 1941 года.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Hugo Celmiņš // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.