Карліс Улманіс

Карліс Улманіс
лат.: Kārlis Ulmanis
1-ы прэм’ер-міністр Латвіі 19 лістапада 1918 — 18 чэрвеня 1921
Пераемнік	Зігфрыд Мееровіц
1-ы прэм’ер-міністр Латвіі 24 снежня 1925 — 6 мая 1926
1-ы прэм’ер-міністр Латвіі 27 сакавіка 1931 — 5 снежня 1931
1-ы прэм’ер-міністр Латвіі 17 сакавіка 1934 — 20 чэрвеня 1940
4-ы прэзідэнт Латвіі 11 красавіка 1936 — 21 ліпеня 1940
Папярэднік	Альбертс Квіесіс
Пераемнік	Аўгустс Кірхенштэйнс
Нараджэнне	4 верасня 1877(1877-09-04)[…] Бэрзэ (вёска), Jaunbērze Parish[d], Добленскі павет[d], Курляндская губерня, Расійская імперыя
Смерць	20 верасня 1942(1942-09-20)[…] (65 гадоў) Туркменбашы, Краснаводская вобласць[d], Туркменская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка, СССР
Імя пры нараджэнні	лат.: Kārlis Augusts Vilhelms Ulmanis
Грамадзянства	Расійская імперыя  Латвія
Партыя	Латышскі сялянскі саюз[d]
Член у	People's Council of Latvia[d]
Аўтограф
Узнагароды
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Карліс Улманіс (лат.: Kārlis Augusts Vilhelms Ulmanis; 23 жніўня (4 верасня) 1877 — 20 верасня 1942) — латвійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Прэзідэнт Латвіі ў 1934—1940 гадах.

Вучыўся ў Лейпцыгскім сельскагаспадарчым інстытуце (Германія) і ўніверсітэце Небраскі (ЗША); аграном. У 1913 вярнуўся ў Латвію. У 1917 намеснік камісара Часовага ўрада Ліфляндскай губерні. Адзін з заснавальнікаў і лідараў партыі Латвійскі сялянскі саюз (красавік 1917). У лістападзе 1918 — чэрвені 1921 старшыня Часовага ўрада Латвіі. Прэм’ер-міністр (у 1925—26, 1931, сакавік 1934 — чэрвень 1940) і міністр (у 1926, 1931, 1934—36) замежных спраў Латвіі. У маі 1934 ажыццявіў дзяржаўны пераварот і стаў дыктатарам, з красавіка 1936 прэзідэнт Латвіі. Падазрона ставіўся да нацыянальна-культурнага жыцця беларусаў Латвіі.

У ліпені 1940 года ва ўмовах далучэння Латвіі да СССР адхілены ад улады, дэпарціраваны. Памёр 20 верасня 1942 года ў турме г. Краснаводск (Туркменская ССР).

Літаратура

• Ульманіс // БЭ ў 18 т. Т. 16. Мн., 2003.

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Карліс Улманіс