Жамойцкае ваяводства

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Жамойцкае ваяводства
Герб
Герб
Краіна Вялікае Княства Літоўскае
Адміністрацыйны цэнтр Расіены
Ваяводы Не было
Кашталяны Кашталяны жамойцкія
Жамойцкае ваяводства на карце
Commons-logo.svg Жамойцкае ваяводства на Вікісховішчы
17931795

Жамойцкае ваяводства (лац.: Palatinatus Samogitiae, польск.: Województwo żmudzkie) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчы Паспалітай, якая існавала ў 1793—1795 гг. Сталіца — Расіены.

Жамойцкае ваяводства было ўтворана ў адпаведнасці з рашэннем Гарадзенскага сойма 23 лістапада 1793 г. Поўнасцю завяршыць працэс арганізацыйна-прававога афармлення новай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі так і не ўдалося з-за пачатку паўстання пад кіраўніцтвам Тадэуша Касцюшкі і апошняга падзелу Рэчы Паспалітай.

Ваяводства павінна было мець сем прадстаўнікоў у сойме — двух сенатараў (ваявода і кашталян) і шэсць паслоў (дэпутатаў), якія выбіраліся б на кадэнцыю ў чатыры гады па два прадстаўніка ад кожнай з трох зямель ваяводства — расіенскай, шавельскай і цельшайскай.