Жан Батыст Каміль Каро

Жан Батыст Каміль Каро
Жан Батыст Каміль Каро
	фр.: Jean-Baptiste Camille Corot
	; Аўтапартрэт, 1834
Імя пры нараджэнні	фр.: Jean-Baptiste Camille Corot
Дата нараджэння	17 ліпеня 1796
Месца нараджэння	Парыж
Дата смерці	22 лютага 1875 (78 гадоў)
Месца смерці	Парыж
Месца пахавання	Пер-Лашэз;
Грамадзянства
Род дзейнасці	мастак, фатограф, мастак-гравёр, рысавальшчык, архітэктурны чарцёжнік, дзеяч выяўленчага мастацтва
Жанр	пейзаж
Вучоба	Ліцэй П’ер-Карнель[d] (1812); Акадэмія Сюіса[d];
Мастацкі кірунак	рэалізм і Барбізонская школа[d]
Уплыў	Achille Etna Michallon[d] і Jean-Victor Bertin[d]
Уплыў на	Станіслас Лепін (руск.) (бел.
Член у	Барбізонская школа[d];
Узнагароды
Подпіс
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Жан Батыст Каміль Каро (фр.: Jean-Baptiste Camille Corot, 17 ліпеня 1796, Парыж — 22 лютага 1875, там жа) — французскі мастак і гравёр, адзін з самых паспяховых і пладавітых пейзажыстаў эпохі рамантызму, які аказаў ўплыў на імпрэсіяністаў. Замалёўкі і эскізы Каро цэняцца амаль гэтак жа высока, як і скончаныя карціны. Колеравая гама Каро заснаваная на тонкіх адносінах серабрыста-шэрых і жамчужна-перламутравых тонаў. Вядомы яго выраз — «валёры (руск.) (бел. перш за ўсё».

Біяграфія

Коро атрымаў свае першыя ўрокі жывапісу ў пейзажыста Мішалона (фр.) (бел., а пасля яго смерці навучаўся ў Берціна (фр.) (бел..

Даследчыкі знаходзяць пэўную сувязь паміж працамі Каро і яго папярэднікамі — Каналета, Гвардзі і Ларэна. Але ў цэлым яго мастацтва вельмі самабытна. У прыватнасці, яно адрозніваецца ад паралельна існаваўшага мастацтва барбізонцаў (руск.) (бел., чые пейзажы, прысвечаныя побыту французскай вёскі, былі занадта статычнымі.

Вялікае значэнне для творчасці Каро мела падарожжа ў Італію 1825—1828 гадоў. Пазней ён вяртаўся туды яшчэ два разы: у 1834 і ў 1843 гадах. Коро ездзіў у Бельгію і Нідэрланды, Англію, рэгулярна наведваў Швейцарыю. Шмат падарожнічаў і па Францыі: Нармандыя, Бургундыя, Праванс, Іль-дэ-Франс.

Працуючы на пленэры, Каро стварыў цэлыя альбомы эцюдаў. Узімку ён пісаў у студыі карціны на міфалагічныя і рэлігійныя тэмы, імкнучыся дамагчыся поспеху ў Салоне, першыя свае карціны ён адправіў туды ўжо ў 1827 годзе. Такія, напрыклад, «Агар (руск.) (бел. у пустыні» (1835), «Гамер і пастухі» (1845). Аднак найбольшай славы Каро дабіўся ў партрэце і, асабліва, у пейзажы.

Зноскі

↑ Moiroux J. Le cimetière du Père-Lachaise — Paris: 1908. — P. 113.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13413655'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13413705'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a>
↑ https://www.metmuseum.org/toah/hd/bfpn/hd_bfpn.htm
↑ Callen A. The Work of Art: Plein Air Painting and Artistic Identity in Nineteenth-Century France — С. 37.
↑ Hodge S. Art in Minutes — С. 36.

Літаратура

БЭ ў 18 тамах., Т.8. Мн., 1999, С.86-87
Алпатов М. В. Камиль Коро. Изобразительное искусство. 1984

Спасылкі

[_987b05c19480fa25-1] Moiroux J. Le cimetière du Père-Lachaise — Paris: 1908. — P. 113.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13413655'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13413705'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a>

[_dd70c25f0880d518-2] ttps://www.metmuseum.org/toah/hd/bfpn/hd_bfpn.htm

[_83ff38aa6e966f06-3] Callen A. The Work of Art: Plein Air Painting and Artistic Identity in Nineteenth-Century France — С. 37.

[_2673e7a339158fd1-4] Hodge S. Art in Minutes — С. 36.

[1]

[2]

[3]

[4]