Канстанцін Палубінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Канстанцін Палубінскі
Kanstantyn Pałubinski. Канстантын Палубінскі (A. Tarasievič, 1675).jpg
POL COA Połubiński.svg
Герб «Ястрабец зменены»
Ваявода парнаўскі
1633 — 1640
Папярэднік: Пётр Трызна
Пераемнік: Эрнэст Магнус Дэнгаф
10-ы Кашталян мсціслаўскі
1625 — 1633
Папярэднік: Крыштаф Міхал Друцкі-Сакалінскі
Пераемнік: Ян Фелікс Агінскі
 
Адукацыя:
Смерць: 1640(1640)
Род: Палубінскія
Бацька: Аляксандр Аляксандравіч Палубінскі
Маці: Ганна Алемані
Жонка: Соф'я Сапега
Дзеці:

Аляксандр Гіларый, Габрыэль, Яўстах Канстанцін, Канстанцыя, Кацярына, Казімір, Крысціна, Ефрасіння, Петранеля, Гальшка Тэадора,

Геранім Канстанцін

Канстанцін Палубінскі (? — 1640) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Вучыўся ў езуіцкім калегіуме ў Браневе, Віленскай акадэміі. Удзельнічаў у войнах са Швецый 1600—1629 і Расіяй 1609—1618.

Слонімскі пісар земскі ў 16161621 і маршалак у 16211625, кашталян мсціслаўскі ў 16251633, ваявода парнаўскі з 1633, маршалак Літоўскага Трыбунала ў 1627.

З праваслаўя перайшоў у каталіцтва, у 1618 фундаваў Дзярэчынскі дамініканскі кляштар. Валодаў Дзярэчынам, Глускам, Глыбокім і іншымі маёнткамі.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Сын лідскага падкаморага Аляксандра Аляксандравіча Палубінскага і Ганны Алемані, унук новагародскага кашталяна Аляксандра Іванавіча Палубінскага.

Ажаніўся з Соф'яй Сапегай (каля 1595 — каля 1657), дачкой мсціслаўскага ваяводы Андрэя Сапегі. У 1656, пасля смерці свайго стрыечнага брата Казіміра Льва Сапегі, Соф'я атрымала частку яго спадчыны, у тым ліку Зэльву і Горкі, якія потым адышлі яе сыну Аляксандру Гіларыю Палубінскаму — адзінаму, які перажыў бацьку.

Акрамя сына, меў дачок Кацярыну (жонка троцкага кашталяна Аляксандра Агінскага), Крысціну (жонка падкаморага вількамірскага Яна Каменскага), манашак Петранелю і Канстанцыю.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]