Клаўдзіа Маркізіа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Клаўдзіа Маркізіа
Claudio Marchisio, 2019.jpg
Агульная інфармацыя
Мянушка Маленькі прынц (il Piccolo Principe)
Нарадзіўся 19 студзеня 1986(1986-01-19)[1][2] (33 гады)
Грамадзянства Сцяг Італіі Італія
Рост 180 см[4]
Вага 74 кг[4]
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб няма
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
1993 — 2006 Сцяг Італіі Ювентус
Клубная кар’ера*
2006 — 2018 Сцяг Італіі Ювентус 294 (33)
2007 — 2008   Сцяг Італіі Эмпалі 26 (0)
2018 — 2019 Сцяг Расіі Зеніт 9 (2)
Нацыянальная зборная**
2002 — 2003 Сцяг Італіі Італія (да 16) 7 (3)
2003 — 2004 Сцяг Італіі Італія (да 17) 7 (1)
2004 — 2005 Сцяг Італіі Італія (да 18) 4 (0)
2005 — 2006 Сцяг Італіі Італія (да 19) 1 (1)
2006 Сцяг Італіі Італія (да 20) 3 (0)
2007 — 2009 Сцяг Італіі Італія (да 21) 14 (0)
2008 Сцяг Італіі Італія (алімп.) 4 (1)
2009 — 2017 Сцяг Італіі Італія 55 (5)
Міжнародныя медалі
Кубкі канфедэрацый
Бронза Бразілія 2013
Чэмпіянаты Еўропы
Срэбра Польшча/Украіна 2012

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 7 ліпеня 2019.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 7 ліпеня 2019.

Кла́ўдзіа Маркі́зіа (італ.: Claudio Marchisio; нар. 19 студзеня 1986, Турын, Італія) — італьянскі футбаліст, паўабаронца. Былы ігрок нацыянальнай зборнай Італіі. Выхаванец школы «Ювентуса», у якім правёў 25 гадоў сваёй ​​футбольнай кар’еры.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

«Ювентус»[правіць | правіць зыходнік]

У акадэміі Маркізіа доўгі час гуляў на пазіцыі другога нападніка, асацыюючы сябе са сваім кумірам Алесандра Дэль П’ера, але ва ўзросце 16 гадоў быў пераведзены ў паўабарону. У сезоне 2005/06 паводле рашэння Фабіа Капэла ён быў пераведзены ў галоўную каманду і трэніраваўся разам з асновай. У матчы супраць «Кальяры» ён трапіў у заяўку, але на поле гэтак і не выйшаў. Пазней у тым сезоне, ён вярнуўся ў прымаверу «Ювентуса», стаў яе капітанам і дапамог ёй выйграць чэмпіянат, упершыню за 12 гадоў.

Пасля відавочнага прагрэсу ў гульні ў сезоне 2008/09, Маркізіа сталі часцяком параўноўваць з легендай «Ювентуса» і зборнай Італіі мінулых гадоў, Марка Тардэлі. Спецыялісты адзначалі яго жорсткі стыль і добрае чытанне гульні. Маркізіа любіць гуляць на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы, але ў стане гуляць на любой пазіцыі ў паўабароне.

У жніўні 2018 года, пасля 25 гадоў у клубе, пакінуў «Ювентус», разарваўшы кантракт па пагадненні бакоў[5].

«Зеніт»[правіць | правіць зыходнік]

У верасні 2018 года ў якасці свабоднага агента падпісаў двухгадовы кантракт з санкт-пецярбургскім «Зенітам»[6]. З-за траўмы не выхадзіў на поле з лютага 2019 года. У ліпені 2019 года дамовіўся з «Зенітам» аб датэрміновым спыненні кантракта.

Нацыянальная зборная[правіць | правіць зыходнік]

12 жніўня 2009 года Маркізіа дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Італіі ў матчы супраць зборнай Швейцарыі, які скончыўся нулявой нічыёй.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Клубныя[правіць | правіць зыходнік]

«Ювентус»:

«Зеніт»:

Міжнародныя[правіць | правіць зыходнік]

Італія:

Асабістае жыццё[правіць | правіць зыходнік]

У чэрвені 2008 года Маркізіа ажаніўся з сваёй даўняй сяброўкай Рабертай, а ў жніўні 2009 года ў іх нарадзіўся сын Давідэ, у сакавіку 2012 года — другі сын Леанарда. Паводле іроніі лёсу, яго жонка з дзяцінства была аматарам заклятых супернікаў «б’янканеры» — «Тарына», бо яе бацька ў свой ​​час навучаўся ў акадэміі гэтага клуба.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]