Крысціна Латарынгская

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Крысціна Латарынгская
Cristina di Lorena
Christine of Lorraine Medici2.jpg
Arms of Christina of Lorraine as Grand Duchess of Tuscany.png
рэгент Вялікага герцагства Тасканскага
1621 — 1632

Нараджэнне 16 жніўня 1565[1]
Смерць 19 снежня 1637(1637-12-19)[1][2][3] (72 гады)
Месца пахавання
Род Латарынгскі дом[1]
Бацька Карл III, герцаг Латарынгіі[1]
Маці Клод Валуа[1]
Муж Фердынанда I Медычы[1][6]
Дзеці Козіма II Медычы[d], Марыя Мадалене Медычы[d], Кацярына Медычы, Карла Медычы[d], Клаўдыя Медычы[d], Ларэнца Медычы[d], Франчэска дзі Фердынанда Медычы[d] і Элеанора Медычы[d]
Дзейнасць арыстакратка
Аўтограф Signature of Christina of Lorraine as Grand Duchess of Tuscany in 1599.png
Узнагароды
Commons-logo.svg Крысціна Латарынгская на Вікісховішчы

Крысціна Латарынгская (італ.: Cristina di Lorena, 16 жніўня 1565 — 19 снежня 1637) — вялікая герцагіня Тасканская.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Крысціна нарадзілася ў 1565 годзе ў Нансі (герцагства Латарынгія). Яе бацькамі былі герцаг Карл III і яго жонка Клод Валуа — дачка Кацярыны Медычы. Імя сваё яна атрымала ў гонар бабулі па бацьку — Крысціны Дацкай. Пасля смерці маці, якая здарылася ў 1575 годзе, Крысціна жыла пры двары бабулі ў Парыжы.

У 1587 годзе сканаў, не маючы спадчынніка мужчынскага полу, Франчэска I, вялікі герцаг Тасканы, і яго брат Фердынанд тут жа абвясціў сябе новым герцагам. У пошуках варыянту жаніцьбы, які б дапамог яму захаваць палітычную незалежнасць, Фердынанд спыніўся на далёкай сваячцы — Крысціне. Кацярына Медычы паспрыяла шлюбу каб прывязаць Таскану да Францыі ў процівагу Іспаніі (якая прапаноўвала ў якасці нявесты аўстрыйскую эрцгерцагіню ці прынцэсу з дому Браганса). Смерць бабулі затрымала адбыццё Крысціны з Францыі, і яна адправілася ў шлях толькі 28 лютага 1589 года, прыбыўшы ў Ліворна 23 красавіка, а ў Фларэнцыю — 30 красавіка.

Шлюб па даверанасці быў складзены 27 лютага, а афіцыйнае вяселле адбылося 3 мая. Велізарныя святы па выпадку шлюбу зрабілі ўражанне на ўсю Еўропу XVI стагоддзя. Крысціна прынесла багаты пасаг: 600.000 гатоўкай, а таксама каштоўнасці на суму 50.000 і правы на герцагства Урбіна, якія перайшлі да яе пасля смерці Кацярыны Медычы.

Пасля смерці мужа ў 1609 годзе новым вялікім герцагам стаў яго сын Козіма II Медычы, але калі ў 1621 годзе памёр і ён, яго сыну Фердынанду II было ўсяго 10 гадоў. Крысціна і Марыя Магдаліна (удава Козіма) сталі рэгентамі пры малалетнім герцагу. Пры іх Таскана прытрымлівалася кірунку палітыкі Папскай дзяржавы, у выніку чаго стаў магчымым працэс Галілея. Пасля смерці апошняга герцага Урбіна Крысціна замест таго, каб прад’явіць правы на герцагства ад імя Фердынанда II (жанатага на ўнучцы і спадчынніцы нябожчыка), пагадзілася з тым, каб Урбіна ўвайшло ў склад Папскай дзяржавы. У 1631 годзе сканала Марыя Магдаліна, і да паўналецця Фердынанда II у 1632 годзе Крысціна кіравала герцагствам у адзіночку.

Дзеці[правіць | правіць зыходнік]

У Фердынанда і Крысціны было дзевяць дзяцей:

  • Козіма (1590—1621), вялікі герцаг Тасканскі
  • Элеанора (1591—1617)
  • Кацярына (1593—1629), у 1617 годзе выйшла замуж за мантуанскага герцага Фердынанда I Ганзага
  • Франчэска (1594—1614)
  • Карла (1595—1666), кардынал
  • Філіпіна (1598—1602)
  • Ларэнца (1599—1648)
  • Марыя Мадаленэ (1600—1633)
  • Клаўдзія (1594—1648), у 1620 годзе ажанілася з герцагам Урбіна Федэрыка Убальда, а пасля яго смерці ажанілася у 1626 годзе з аўстрыйскім эрцгерцам Леапольдам V.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 http://genealogy.euweb.cz/lorraine/lorraine4.html Праверана 20 студзеня 2016.
  2. Christina of Lorraine // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Lundy D. R. Christine de Lorraine // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #119429411 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  5. http://collections.vam.ac.uk/item/O103086/christine-of-lorraine-medal-dupre-guillaume/
  6. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]