Леў Давыдавіч Гарэлік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леў Давыдавіч Гарэлік
Lev Gorelik.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 16 лютага 1929(1929-02-16)
Месца нараджэння
Дата смерці 11 красавіка 1996(1996-04-11) (67 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Альма-матар
Месца працы
Музычная дзейнасць
Прафесіі скрыпач, канцэртмайстар, музычны педагог
Інструменты скрыпка
Узнагароды

Леў Давыдавіч Гарэлік (16 лютага 1929, Бабруйск11 красавіка 1996, Мінск) — беларускі скрыпач і педагог. Заслужаны артыст Беларускай ССР (1963). Народны артыст Беларускай ССР (1980), дацэнт кафедры струнных смычковых інструментаў Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Леў Давыдавіч Гарэлік нарадзіўся 16 лютага 1929 года ў Бабруйску. Яго бацька, Давыд Гарэлік, быў фурманам, маці Мар'яся (Марыя) — хатняя гаспадыня. У сям'і было сямёра дзяцей. Лёва займаўся ў музычнай школе Бабруйска, але, заўважыўшы поспехі, бацькі паказалі сына загадчыку кафедры скрыпкі Маскоўскай кансерваторыі, прафесару А. І. Ямпольскаму(руск.) бел..

Леў Гарэлік скончыў Цэнтральную музычную школу(руск.) бел. ў 1945 годзе і па прычыне хваробы вярнуўся ў Беларусь, дзе паступіў у Беларускую кансерваторыю[1] і паралельна працаваў артыстам Дзяржаўнага акадэмічнага сімфанічнага аркестра БССР[1].

У 1952 годзе скончыў Беларускую кансерваторыю (вучань  А. Л. Бяссмертнага і А. Н. Амітона(руск.) бел.).

З 1956 года — канцэртмайстар аркестра Дзяржаўнага тэатра оперы і балета БССР[1].

З 1952 года выкладаў у Сярэдняй спецыяльнай музычнай школе пры кансерваторыі[1], у 1960-1977 — у Мінскім музычным вучылішчы[1], а з 1981 — у Беларускай кансерваторыі.

Выступаў у ГДР, ЧССР, Аўстрыі[1].

Леў Гарэлік памёр 11 красавіка 1996 года ў Мінску, пахаваны на Паўночных могілках.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Гады актыўнага канцэртавання Льва Гарэліка адзначаны сапраўдным узлётам беларускай скрыпічнай музыкі[1]. Праявіў сябе як тонкі, удумлівы інтэрпрэтатар[1]. Ён выконваў творы Анатоля Багатырова, Рыгора Пукста, Пятра Падкавырава(руск.) бел., Генрыха Вагнера, Эдзі Тырманд, Яўгена Глебава, Дзмітрыя Смольскага, Рыгора Суруса, Кіма Цесакова, Андрэя Мдзівані, Галіны Гарэлавай, Валерыя Карэтнікава, Ніны Устиновой і многіх іншых. Стаў першым з скрыпачоў, хто звярнуўся да твораў Міхала Ельскага.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Горелик Лев Давидович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 162. — 737 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]