Людміла Паўлікава-Хейдарава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Людміла Фёдараўна Хейда́рава (Псеўданімы: Людміла Паўлікава, Людміла Паўлікава-Хейдарава; 11 лютага, Ялізава, Асіповіцкі раён, Магілёўская вобласць) — беларуская пісьменніца, паэтэса, перакладчыца.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ў сям'і рабочага і настаўніцы. Скончыла факультэт прыкладной матэматыкі БДУ (1974). З 1974 г. працавала ў НДI электронна-вылічальных машын у Мінску, з 1980 г. — вядучы канструктар у Беларускім навукова-даследчым i праектна-тэхналагічным інстытуце арганізацыі i кіравання будаўніцтвам Дзяржбуда БССР, з 1985 г. — вядучы інжынер Мінскага навукова-даследчага прыборабудаўнічага інстытуце. У 1987—1997 г. на Беларускім тэлебачанні, з 1987 г. — старшы рэдактар, з 1990 г. — намеснік галоўнага рэдактара літаратурна-драматычнай рэдакцыі Беларускага тэлебачання. Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1985 г.

Дэбютавала вершамі ў 1980 г. (часопіс «Маладосць»). Аўтар зборнікаў паэзіі «Адведзіны рамонкавай паляны» (1985), «Тваё святло» (1988), філасофска-драматычнай паэмы-казкі «Можна i Нельга» (1988), «Купанне ў росах» (1993),— усе выйшлі пад псеўданімам Людміла Паўлікава, з 1989 г. выступае пад псеўданімам Людміла Паўлікава-Хейдарава — зборнікі паэзіі «Плач па анёлу» (2004), філасофская кніга іцзін-секстэтаў «Вечаровае веча» (2009, фрагменты ў час. «Маладосць»), «Прыступкі да Храма Святога Духа» (2017), кніга апавяданняў «Дарт» (2002) выйшла пад прозвішчам Хейдарава. У перыядычным друку — зборнік «Дзень паэзіі», часопісы «Маладосць», «Полымя», «Беларусь», «Вожык», «Работніца і сялянка», рэспубліканскіх газетах публікуе апавяданні, навелы.

У паэтычных творах філасофскі роздум, гісторыка-патрыятычная i любоўная лірыка, тэмы прыроды i вытокаў чалавечага духу. У празаічных творах аўтарскай пазіцыі ўласціва дабрадушная іронія.

Пераклала з рускай на беларускую мову асобныя творы А. Пушкіна, М. Лермантава, Г. Ахматавай, М. Валошына, Б. Пастэрнака, М. Цвятаевай, В. Мандэльштама, а таксама з украінскай, польскай, літоўскай, рускай творы сучасных паэтаў.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Алеся Адамовіча (1996) за прынцыповасць i майстэрства ў асвятленні сучасных праблем Беларусі.

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]